تبانی، پولشویی، خروج ارز
فوتبال در سایت‌های شرطبندی چه چیزی را می‌بازد؟
زیتون ـ شیوانظرآهاری:پیدا شدن سر و کله سایت‌های شرطبندی فارسی به دهه نود و گسترش اینترنت برمیگردد. تعداد این سایت‌ها حالا آنقدر زیاد است که با یک سرچ در گوگل، از تعددشان دچار سرگیجه می‌شوید. آذری جهرمی وزیر ارتباطات ایران، چندماه پیش با اشاره به فعالیت این سایت‌ها در توییتر نوشته بود:« من به‌زودی پشت‌پرده این‌ها را افشا می‌کنم. زمانش که برسد می‌گویم. دارم تحلیل می‌کنم. یک اتفاق واقعا شومی است. نقل و انتقال مالی شرطبندی در حال حاضر در شبکه بانکی کشور انجام می‌شود. بحث زیاد است، اما باید به‌موقع درباره‌اش صحبت کرد.»
هرچند برای آذری جهرمی هنوز زمان مناسب برای افشاگری نرسیده است، اما حالا دیگر در هر سایت و هر صفحه‌ای می‌توانید تبلیغات این سایت‌ها را ببینید. سایت‌هایی که با دخیل کردن چهرههای مشهور شبکه‌های اجتماعی از اینفلوئنسرها گرفته تا فوتبالیستها، هر روز بر تعدادشان افزوده می‌شود.
در مردادماه گذشته، دادستان کل کشور هرگونه شرطبندی روی مسابقات فوتبال در فضای مجازی را مصداق قمار معرفی و آن را جرم دانست. او تأکید کرد که با افراد فعال در این سایت‌ها شدیدا برخورد خواهد شد. سایت‌هایی که هیچ اطلاعاتی از تعداد کاربران، میزان تراکنشها و درآمد آنان وجود ندارد و با استفاده از درگاه‌های اجارهای، عملا راه را برای هر نوع ردیابی مسدود می‌کنند.
درحالی که گفته می‌شود بیشتر این سایت‌ها از ترکیه و ارمنستان اداره می‌شوند و مقر اصلی آنها در این دو کشور است اما وصل شدن آنها به درگاه‌های بانکی داخل و آسان بودن نقل و انتقال پول، این شبهه را بوجود آورده که شاید شبکه بانکی کشور به آنان مجوزی برای راه‌اندازی درگاه پرداخت داده است.
روزنامه خراسان در مورد روش استفاده این سایت‌ها از درگاه‌های بانکی کشور نوشته است:« شخصی سایتی برای فروش صنایع دستی راه اندازی می‌کند و برای آن ای–نماد می‌گیرد. سپس برای فروش محصولات خود به شکل اینترنتی، درگاه اینترنت بانکی دریافت می‌کند. اما سایت را غیرفعال نگه می‌دارد و در نهایت دامنه سایت را به همراه درگاه الکترونیکی آن به سایت‌های شرط بندی واگذار می‌کند و این سایت‌های پیش بینی هم بدون هیچ مشکلی از درگاه الکترونیکی برای کار خود استفاده می‌کنند.»
فوتبال ایران، آلوده شرطبندی؟
وقتی بحث شرطبندی در فوتبال مطرح می‌شود، «تبانی» اولین گزینهای است که بلافاصله به ذهنمان خطور می‌کند. در واقع مشکل اصلی شرطبندی در ورزش هم از همینجا ناشی می‌شود. گاهی مبالغ ردوبدل شده آنقدر زیاد است که برخی از بازیکنان، مربیان و یا داوران را نیز درگیر خود کرده است و این مساله نه فقط مختص ایران بلکه دغدغه همیشگی فدراسیونها و دولتها در جهان است. در ایران هم سالهاست که برخی از مربیان و بازیکنان از «شرطبندی» و در ادامه آن «تبانی» در سطوح پایین‌تر فوتبال حرف می‌زنند و هر سال در هفتههای پایانی لیگ دسته اول و یا دوم، رقم خوردن نتایج عجیب در برخی از بازیها باعث می‌شود تا برای مدت کوتاهی این موضوع به سطح رسانهها راه پیدا کند و پس از آن وضعیت دوباره به منوال سابق باز میگردد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/76102
فوتبال در سایت‌های شرطبندی چه چیزی را می‌بازد؟
زیتون ـ شیوانظرآهاری:پیدا شدن سر و کله سایت‌های شرطبندی فارسی به دهه نود و گسترش اینترنت برمیگردد. تعداد این سایت‌ها حالا آنقدر زیاد است که با یک سرچ در گوگل، از تعددشان دچار سرگیجه می‌شوید. آذری جهرمی وزیر ارتباطات ایران، چندماه پیش با اشاره به فعالیت این سایت‌ها در توییتر نوشته بود:« من به‌زودی پشت‌پرده این‌ها را افشا می‌کنم. زمانش که برسد می‌گویم. دارم تحلیل می‌کنم. یک اتفاق واقعا شومی است. نقل و انتقال مالی شرطبندی در حال حاضر در شبکه بانکی کشور انجام می‌شود. بحث زیاد است، اما باید به‌موقع درباره‌اش صحبت کرد.»
هرچند برای آذری جهرمی هنوز زمان مناسب برای افشاگری نرسیده است، اما حالا دیگر در هر سایت و هر صفحه‌ای می‌توانید تبلیغات این سایت‌ها را ببینید. سایت‌هایی که با دخیل کردن چهرههای مشهور شبکه‌های اجتماعی از اینفلوئنسرها گرفته تا فوتبالیستها، هر روز بر تعدادشان افزوده می‌شود.
در مردادماه گذشته، دادستان کل کشور هرگونه شرطبندی روی مسابقات فوتبال در فضای مجازی را مصداق قمار معرفی و آن را جرم دانست. او تأکید کرد که با افراد فعال در این سایت‌ها شدیدا برخورد خواهد شد. سایت‌هایی که هیچ اطلاعاتی از تعداد کاربران، میزان تراکنشها و درآمد آنان وجود ندارد و با استفاده از درگاه‌های اجارهای، عملا راه را برای هر نوع ردیابی مسدود می‌کنند.
درحالی که گفته می‌شود بیشتر این سایت‌ها از ترکیه و ارمنستان اداره می‌شوند و مقر اصلی آنها در این دو کشور است اما وصل شدن آنها به درگاه‌های بانکی داخل و آسان بودن نقل و انتقال پول، این شبهه را بوجود آورده که شاید شبکه بانکی کشور به آنان مجوزی برای راه‌اندازی درگاه پرداخت داده است.
روزنامه خراسان در مورد روش استفاده این سایت‌ها از درگاه‌های بانکی کشور نوشته است:« شخصی سایتی برای فروش صنایع دستی راه اندازی می‌کند و برای آن ای–نماد می‌گیرد. سپس برای فروش محصولات خود به شکل اینترنتی، درگاه اینترنت بانکی دریافت می‌کند. اما سایت را غیرفعال نگه می‌دارد و در نهایت دامنه سایت را به همراه درگاه الکترونیکی آن به سایت‌های شرط بندی واگذار می‌کند و این سایت‌های پیش بینی هم بدون هیچ مشکلی از درگاه الکترونیکی برای کار خود استفاده می‌کنند.»
فوتبال ایران، آلوده شرطبندی؟
وقتی بحث شرطبندی در فوتبال مطرح می‌شود، «تبانی» اولین گزینهای است که بلافاصله به ذهنمان خطور می‌کند. در واقع مشکل اصلی شرطبندی در ورزش هم از همینجا ناشی می‌شود. گاهی مبالغ ردوبدل شده آنقدر زیاد است که برخی از بازیکنان، مربیان و یا داوران را نیز درگیر خود کرده است و این مساله نه فقط مختص ایران بلکه دغدغه همیشگی فدراسیونها و دولتها در جهان است. در ایران هم سالهاست که برخی از مربیان و بازیکنان از «شرطبندی» و در ادامه آن «تبانی» در سطوح پایین‌تر فوتبال حرف می‌زنند و هر سال در هفتههای پایانی لیگ دسته اول و یا دوم، رقم خوردن نتایج عجیب در برخی از بازیها باعث می‌شود تا برای مدت کوتاهی این موضوع به سطح رسانهها راه پیدا کند و پس از آن وضعیت دوباره به منوال سابق باز میگردد.
متن کامل در زیتون:
https://www.zeitoons.com/76102
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment