درسی از علامه دهخدا

چند روز پیش مطلبی در باب نقد نوشتم. آخرش سؤال کردم که وقت خود را صرف نقد دیگران و آثارشان کردن بهتر است یا صرف پیش بردن کارهای اصلی خودمان؟ امشب جمله‌ی جالبی دیدم در نامه‌ی علامه دهخدا به‌دوستش معاضدالسلطنه، که پاسخ وی به‌همین سؤال است [اطلاعات ماهیانه، اسفند۱۳۲۷ش۱۲، ص۲۸]:

"آقای عزیز من! آنقدر در طهران در انجمن‌ها و مجامع گوش به‌این حرف‌های بی‌نتیجه دادید؛ بس نشد؟ چرا باید وقت را تلف کرد که مخبرالسلطنه چه می‌گوید یا احتشام‌السلطنه چه می‌فرماید؟ کار ما معین است. باید رشته‌ی خودمان را بگیریم و برویم. اگر به‌مقصود رسیدیم، چه بهتر؛ وگرنه پیش وجدان و انسانیت خجل نیستیم که عمر را به‌مذاکرات بیهوده و دفع‌الوقت تلف کرده‌ایم".

دهخدا در این گفتار خود صادق و بدان عامل بود. لغت‌نامه‌ی عظیم دهخدا، بهترین شاهد انطباق گفتار و کردار اوست.

محسن کمالیان


جان آگه با #فرهیختگان