برای مثال این توالی را در نظر بگیرید:
00110010010011
آیا شما الگویی را می بینید؟ احتمالاً بله؛ و شما تنها نیستید. یک رأی گیری در توئیتر (که بازسازی یک پژوهش بسیار دقیق بود) نشان داد %56 مردم نظرشان با شما یکی است. حتی با این وجود که من این توالی را با انداختن شیر یا خط نوشته بودم. به نظر میرسد نیاز ما به ساختار و مهارت شناسایی الگو در ما میتواند بیش فعال باشد و باعث به وجود آمدن تمایل به شناسایی الگوها در ما بشود. مثل صور فلکی، ابرهایی که به شکل سگ هستند و واکسنهای عامل اوتیسم، که در واقع وجود ندارند.
توانایی دیدن الگوها احتمالاً رفتاری مفید در نیاکان ما به منظور بقا بوده است. بالأخره بهتر است نشانههای وجود یک شکارچی خطرناک را اشتباهاً مشاهده کنیم تا اینکه از یک گربه بزرگ و گرسنه غافل بشویم. اما همین تمایل را در دنیای غنی از اطلاعات به کار گرفته و ارتباط علت و معلولی را مشاهده میکنیم که وجود ندارند.
🆔@science_fun