برای مثال این توالی را در نظر بگیرید:

00110010010011

آیا شما الگویی را می­ بینید؟ احتمالاً بله؛ و شما تنها نیستید. یک رأی­ گیری در توئیتر (که بازسازی یک پژوهش بسیار دقیق بود) نشان داد %56 مردم نظرشان با شما یکی است. حتی با این وجود که من این توالی را با انداختن شیر یا خط نوشته بودم. به نظر می‌رسد نیاز ما به ساختار و مهارت شناسایی الگو در ما می­تواند بیش­ فعال باشد و باعث به وجود آمدن تمایل به شناسایی الگوها در ما بشود. مثل صور فلکی، ابرهایی که به شکل سگ هستند و واکسن‌های عامل اوتیسم، که در واقع وجود ندارند.

توانایی دیدن الگوها احتمالاً رفتاری مفید در نیاکان ما به منظور بقا بوده است. بالأخره بهتر است نشانه­های وجود یک شکارچی خطرناک را اشتباهاً مشاهده کنیم تا اینکه از یک گربه بزرگ و گرسنه غافل بشویم. اما همین تمایل را در دنیای غنی از اطلاعات به کار گرفته و ارتباط علت و معلولی را مشاهده می‌کنیم که وجود ندارند.

🆔@science_fun

Comments

Be the first to add a comment