سرو ابرکوه، درختی با قدمت حدود ۴۵۰۰ سال در استان یزد، یکی از کهنترین موجودات زنده جهان بهشمار میرود. این سرو با ارتفاعی نزدیک به ۲۵ متر و تنهای بسیار قطور، از دوران باستان تاکنون پابرجا مانده و در منابع تاریخی، از جمله نوشتههای حمدالله مستوفی در «نزهتالقلوب»، به عنوان درختی مشهورتر و بزرگتر از سروهای کشمیر و بلخ توصیف شده است.
بسیاری از دانشمندان ایرانی و خارجی، از جمله پژوهشگران آلمانی و روسی، پس از بررسیهای میدانی عمر این درخت را بین سههزار و پانصد تا چهار هزار و پانصد سال برآورد کردهاند. الکساندر روف، دانشمند روسی، این درخت را یکی از قدیمیترین درختان زنده جهان دانسته است.
با وجود این پیشینه تاریخی، سرو ابرکوه اکنون در وضعیت بحرانی قرار دارد. این درخت که بهطور طبیعی از آب قنات نبادان تغذیه میشد، بیش از ۲۰ سال است که به دلیل توسعه روستاهای بالادست، حفر چاههای جدید و تغییر مسیر آب قنات، حقآبه خود را از دست داده است. فعالان محیطزیست نیز بیش از ده سال است که درباره خطر خشکشدن این درخت هشدار میدهند
https://t.me/flith/14362🔗 @indypersian