سیستم ۲، پرکار و تحلیلرفته
در حال حاضر این موضوع پذیرفته شده است که خویشتنداری و تلاش شناختی هر دو از انواع فعالیت ذهنی هستند. پژوهشهای روانشناختی متعدد نشان داده است افرادی که همزمان با یک تلاش شناختی طاقتفرسا و یک وسوسه دست به گریبان هستند، به احتمال زیاد به سمت وسوسه گرایش مییابند. فرض کنید از شما خواستهاند فهرستی شامل هفت رقم را برای یک یا دو دقیقه به خاطر بسپارید. به شما گفتهاند که به خاطرسپردن این ارقام مهمترین اولویت شماست. همان زمان که بر این ارقام تمرکز کردهاید، از شما میخواهند از بین دو دسر یکی را انتخاب کنید: کیک شکلاتی وسوسهانگیز و سالاد میوهی سالم. شواهد نشان میدهند که وقتی ذهنتان درگیر نگهداشتن ارقام است، انتخاب کیک شکلاتی وسوسهانگیز احتمال بیشتری دارد. وقتی سیستم ۲ مشغول است، سیستم ۱ تأثیر بیشتری در رفتار دارد و عاشق شیرینی هم که هست.
افرادی که از نظر شناختی مشغولاند، ممکن است تصمیمهای خودخواهانهای بگیرند و در موقعیتهای اجتماعی قضاوتهای سطحیای داشته باشند. به خاطرسپردن و تکرار رقمها، تسلط سیستم ۲ بر رفتار را ضعیف میکند، اما بیشک این بار فکری تنها دلیل ضعیفشدن خویشتنداری نیست. چند لیوان نوشیدنی الکلی نیز تأثیر مشابهی دارد، درست مانند بیخوابی در طول یک شب کامل. افرادی که صبح زود بیدار میشوند، در شب میزان خویشتنداریشان کاهش مییابد و این قضیه برای افرادی که شبها بیدار میمانند، کاملاً برعکس است. نگرانی بیش از حد فرد در مورد خوب انجامدادن یک وظیفه، در واقع آن فعالیت را نابود میسازد، زیرا حافظهی کوتاهمدت را با افکار وسواسی و بیهوده پر میکند. نتیجه بسیار آشکار است: خویشتنداری به تلاش و توجه نیاز دارد. به عبارت دیگر، مهار افکار و رفتارها یکی از وظایفی است که سیستم ۲ به عهده دارد.
📘 #تفکر_سریع_و_کند
✍🏻 دانیل کانمن
↔️ فروغ تالوصمدی
📄 ۵۲-۵۳
@SciBookReaderگروه کتابخوانی علمی
👇https://t.me/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ