◾انکارگرایی به معنای داشتن شک و تردید نیست◾ستگادین ۲۳ اردیبهشت ۱۴۰۰
کسی که از پذیرش یک فهم و درک متعارف خودداری کرده، روی حرف خود میایستد، رسیدنش به «قطعیت» را اعلام میکند.
انکارکردن، چیزی متفاوت از یک شک و تردید صادقانه است. کسی که شک کرده، دارای ذهنی باز است و به وضوح میداند که برای بدستآوردن مشتاقانهی یقین، به چه چیزی نیاز دارد.
از آن طرف، فردی که اهل انکار است، کاملاً به خودش اطمینان دارد. حالا و همیشه. احتمالاً این قطعیت، از یک بحث و مناظره ریشه نگرفته است بلکه بر اساس عوامل بیرونی، یک داستان، روابط فرهنگی یا بر اساس احساسی است که محصول خودداری از بررسی یک موضوع است نه بر اساس یک تحقیق صادقانه.
شککردن، نشانهی شجاعت است و انکارکردن، از ترس نشأت میگیرد.
.