‏بیانیه موسوی را خواندم. ظلم را شرح می‌دهد اما راه‌حلی که ارائه می‌کند، شرح استیصال فردی است که روزگاری متکی به خیابان بود و امروز تلاش می‌کند که صدای خیابان را نشنود.

برگزاری رفراندوم و جذب سلایق گسترده، راه‌حلی برای چند سال پیش بود.
اجرای چنین راه‌حلی، اراده اجرا از سوی حکومت می‌خواهد.
بخش عظیمی از اصلاح‌طلبان نیز حاضر به حمایت از این طرح نیستند، چه رسد به خامنه‌ای که برای بقای خود، چند‌ده‌هزار ایرانی را قتل‌عام‌ کرد.
موسوی از عدم مداخله خارجی گفت. اگر تهدید خارجی نباشد، کدام عامل، حکومت را مجبور به تن دادن به رفراندوم می‌کند.
تهدید خارجی نباشد، حکومت چند برابر دیگر آدم می‌کشد. فرض که عده‌ای از نظامیان تمرد کنند و به مردم بپیوندند. آیا این رویا، تکرار مسیر سوریه نیست؟

موسوی محدوده ظلم حکومت مستقر را نفهمیده. که اگر فهمیده بود، دلیل یاری‌خواستن مردم از دولت خارجی را نیز می‌فهمید.

موسوی باید بپذیرد که دلیل حصر طولانی‌اش و فاصله گرفتن مردم از او، همین ناتوانی‌اش در ارائه راه‌حل درست در زمان درست بود.
موسوی باید بفهمد که چرا مردم خیابان، دیگر نه سبز می‌پوشند و نه دیگر «یاحسین» می‌گویند.

موسوی باید بپذیرد که مردم تصمیم گرفته‌اند حکومتی را بازگردانند که روزگاری او و خمینی، برای سرنگونی‌اش کوشیدند.
موسوی تصمیم گرفته صدای خیابان را نشنود.
👤علی حسین قاضی زاده
➖➖➖➖
#R2P4IRAN
#انقلاب_شیروخورشید
#جاویدشاه
#پاسارگادنیوزKFP
🌐🌐 @PN_KFP