| محمود اولاد
با تصویب طرح جامع شهر تهران در سال ۱۳۸۶، یک "رانت برنامهای" وسیع ایجاد شد. محدودیت در ساخت و ساز، بخش اعظم ساختسازهای مسکونی و تجاری را به مناطق ۱-۲-۳ و ۲۲ در قالب سرمایهگذاری لوکس متراژ منتقل کرد و مناطق ۱۶ تا ۲۱ تنها ده درصد سرمایه را جذب نمودند. طرح جامع، خرید تراکم را چنان رونق داد که توامان هزینه زمین و هزینه ساخت را در هر مترمربع سرشکن میکرد و موجب رونق مصنوعی در ساختوسازها در مناطق بالای تهران شد. در این مناطق پانصد هزار واحد لوکس وجود دارد که عملاً مولود رانت برنامهای دولت است و کارکرد خاص خود را پیدا کردهاند. جالب است که در طرح جامع پیشبینی نمودند که تا ۱۴۰۵ در تهران، خالص ۱۹۰میلیون مترمربع واحد مسکونی ساخته خواهد شد اما این رقم تا ۱۳۹۵ مرز ۲۲۰میلیون را رد کرده است. بروکراتها و تکنوکراتهای دولتی تا همین اندازه ابله و متوهم هستند. تهران با کمبود شدید زمین مواجه، و از ساختوساز اشباع شده است. نسبت هر مترمربع قیمت زمین به قیمت آپارتمان نزدیک به ۲ شده، و در عمل سرمایهگذاری در ساخت مسکن را راکد کرده، چرا که دیگر بازدهی ندارد.
✅ @karkhone