بیش از آنکه رهبران سیاسی بخواهند وعده دروغین یا حقیقی بدهند مردم هستند که این وعده ها را میشنوند یا نمیشنوند. خمینی، دیکتاتوری خود را قبل از ورود به ایران، آشکارا فریاد میزد. او به صراحت میگفت مخالف ملیت ایرانی است، به صراحت فریاد میزد که فردی بی سواد و بی اطلاع از امور سیاسی و اقتصادی و علمی است.
جامعه امروز ایران آگاه شده است، سخن سنج است و ریزبین. به وعده رسیدن به مقصد راننده ای اعتماد میکند که رانندگی میداند و جان مسافر برایش مهم است، نه راننده ای که از رانندگی فقط آیین نامه اش را خوانده و جان مسافر در وعده های رسیدن به مقصدش کم اهمیت جلوه میکند.