بخش 3️⃣
اکنون پیوستگی مناسبی میان فیزیک اتمی، شیمی مولکولی و مقدس‌ترین مقدسات، طبیعت تولیدمثل و وراثت، به وجود آمده است. هیچ اصل دیگر علمی نیاز نیست که به آن افزوده شود. به نظر می‌رسد شمار اندکی از واقعیت‌های ساده وجود دارد که می‌تواند برای درک پیچیدگی‌های شگرف و انواع گوناگون موجودات زنده کافی باشد. (ژنتیک مولکولی همچنین، می‌آموزد که هر موجود زنده ویژگی‌های یگانه‌ی خود را دارد.)
http://t.me/ScientificSkepticism
تقلیل‌گرایی حتی در زمینه‌ی فیزیک و شیمی کارایی بهتری دارد. در ادامه توضیح می‌دهیم که درآمیختگی پیش‌بینی‌نشده‌ای در شناخت ما از الکتریسیته، مغناطیس، نور و نسبیت وجود دارد که آنها را در قالب یک چارچوب گردهم می‌آورد. چندین قرن است که می‌دانیم قوانین نسبتا ساده‌ی انگشت‌شماری نه تنها می‌تواند به صورت عددی پدیده‌ها را توضیح دهد، بلکه حتی می‌تواند با دقت در مورد آنها پیش‌بینی کند و این قوانین نه فقط بر روی زمین، بلکه در سراسر هستی کارایی دارند.
http://t.me/ScientificSkepticism
ما می‌شنویم -به عنوان نمونه از الهدان لاندون گیلکی*، در کتاب خود، «طبیعت، واقعیت و تقدس» -‌این مفهوم که قوانین طبیعت در همه جا یکسان است، یک پیش‌فرض ساده است که توسط دانشمندان خطاکار و نفوذ اجتماعی آنها به جهان تحمیل شده است. او تمایل دارد انواع دیگری از دانش را هم در زمینه‌ی خودشان معتبر بداند به همان اندازه که علم تجربی در زمینه‌ی خودش معتبر است. اما نظم جهان یک فرض نیست؛ این یک واقعیت مشاهده شده است. ما نور اَبَرنواخترهای دوردست را به این دلیل دریافت می‌کنیم که قوانین الکترومغناطیس ده میلیارد سال نوری آن‌طرف‌تر هم همان است که اینجا می‌بینیم. طیف نور این ابرنواخترها را می‌توانیم شناسایی کنیم، زیرا همین عناصر شیمیایی در آنجا هم وجود دارند و اصول مکانیک کوانتومی در آنجا هم همان‌هایی است که اینجا می‌شناسیم. حرکت کهکشان‌ها به دور یکدیگر هم براساس مکانیک شناخته‌شده‌ی نیوتونی است. پدیده‌ی لنز گرانشی و چرخش تب‌اخترهای دوقلو نشان می‌دهد نسبیت عام در ژرفای کیهان هم برقرار است. ممکن بود در یک جهان زندگی کنیم که هر بخش آن قوانین خودش را داشته باشد، اما جهان کنونی ما چنین نیست. این واقعیت چیزی به غیر از احساس احترام و فروتنی را در ما برنمی‌انگیزاند.
http://t.me/ScientificSkepticism
ممکن بود در جهانی زندگی کنیم که در آن هیچ چیز را نمی‌توانستیم فقط از راه چند قانون ساده بشناسیم، به گونه‌ای که طبیعت آنچنان پیچیده باشد که درک آن فراتر از توانایی فهم ما باشد، یا به شکلی که قوانینی که در زمین می‌شناسیم در مریخ یا در ابرنواخترهای دوردست درست نباشند. اما شواهد -نه پیش‌فرض‌ها و تصورها- چیز دیگری را نشان می‌دهد. خوشبختانه، در جهانی که ما در آن زندگی می‌کنیم پیچیدگی بسیاری از چیزها به چند قانون ساده‌ی طبیعت، فروکاستنی است. در غیر این‌صورت توان آن را نداشتیم که جهان را با هوش خود بفهمیم.
http://t.me/ScientificSkepticism
البته، ممکن است در به کار بستن یک مجموعه‌ی فروکاستنی دچار خطا شویم. شاید جهان ویژگی‌هایی داشته باشد که براساس تمام آنچه ما می‌دانیم، نتوان به چند قانون ساده‌ی طبیعت تقلیل داد. اما باتوجه به یافته‌های چند قرن گذشته، احمقانه به نظر می‌رسد که با تقلیل‌گرایی مخالفت کنیم. این را نمی‌توانیم از کاستی‌های علم بدانیم بلکه باید یکی از دستاوردهای اساسی علم بدانیم. و به نظر من، یافته‌های آن با بسیاری از ادیان به‌طور کامل هماهنگ است (اگرچه این موضوع چیزی در مورد درستی ادیان نشان نمی‌دهد). چرا باید چند قانون ساده‌ی طبیعت، بسیاری از چیزها را توضیح دهند و در سراسر این جهان بزرگ حکمفرما باشند؟ آیا این همان چیزی نیست که شما از یک خالق جهان انتظار دارید؟ چرا برخی از دینداران باید روند تقلیل‌گرایی را در علم نکوهش کنند، جز آنکه بگوییم گرایش گمراه‌کننده به عرفان و رازباوری دارند؟
http://t.me/ScientificSkepticism