۱۹ دی، «فارس»، دیگر خبرگزاری وابسته به سپاه، واکنش «حسن رضایی‌فر»، رییس «کمیسیون بررسی سانحه» سازمان هواپیمایی کشور را به انتشار عکسی در رسانه‌های اجتماعی از یک کلاهک موشک منتسب به محلی در اطراف سایت سانحه بویینگ ۷۳۷ منعکس کرد و به نقل از او نوشت: «ما رسماً‌ این عکس را رد می‌کنیم... ما اصلاً در محل سایت سانحه، هیچ قطعه‌ای از موشک پیدا نکردیم.»

فارس یک روز بعد، با نادیده گرفتن ویدیوی اصابت موشک به هواپیما که پیش‌تر دست‌مایه گزارش تحقیقی نیویورک تایمز شده بود، خطاب به رسانه‌های خارج از ایران نوشت: «بد نیست که رسانه‌های ضدانقلاب و بیگانه که در قالب گفت‌وگو با کارشناسان، سوالات و شبهات جدیدی را مطرح کردند، از این کارشناسان‌ می‌پرسیدند که آیا می‌شود موشکی از سطح شهر بلند شود یا ضد هوایی شلیک کند اما کسی متوجه نشود و فیلم و صدایی از آن منتشر نشود؟»

۲۰ دی، «نسیم آنلاین»، یک خبرگزاری دیگر وابسته به سپاه، خبری اختصاصی را از یک «منبع آگاه» در فرودگاه امام خمینی منتشر کرد. این منبعِ بدون نام تاکید می‌کرد: «هواپیما نقص فنی داشت. مهندس ایرانی طبق فرم موجود، اجازه پرواز را نداده بود اما مهندس اوکراین ایرلاین مخالف بود و اعلام کرد که مشکلی برای پرواز نیست و پرواز می‌کنیم.»

هم‌زمان، بیانیه منتسب به «جمعی از متخصصان اتحادیه صنایع هوایی و فضایی ایران و دانش آموختگان مهندسی هوافضای دانشگاه صنعتی شریف» منتشر شد که با ذکر دلایل متنوع، احتمال اصابت موشک به هواپیمای اوکراینی را رد می‌کرد. در بیانیه آمده بود: «هواپیما... اگر مورد هدف قرار گرفته بود، در هوا متلاشی می‌شد و تکه‌های آن کیلومترها از هم دور می‌افتاد. در حالی که در فیلم‌ها مشخص است روی زمین در اثر برخورد متلاشی شده و همه تکه‌ها یک جا افتاده‌اند.»

این متخصصان هم‌چنین یک نظریه توطئه بدیع را طرح کردند: «هواپیمای بویینگ ۷۳۷... در ۱۵ سال اخیر بیشترین سانحه مرگ‌بار را داشته... که موجب ضرر دهی و عزل مدیرعامل بویینگ و پایین آمدن سهام آن شد. این سقوط آخر هم ضربه شدیدتری به آن شرکت می‌زند. فلذا سعی بر این کرده‌اند که در جنگ رسانه‌ای، جای قاتل و مقتول را عوض کنند و توپ را به زمین طرف مقابل بیاندازند.»

روزنامه تندرو «کیهان» در همان روز، ابعاد نظریه‌های توطئه را به این صورت گسترش داد: «مقامات دهشت‌زده امریکایی که این روزها پس از سیلی موشکی سپاه، از حالت گستاخی و کری‌خوانی، به شوک ضربه حیثیتی و لاک انفعال رفته‌اند، کوشیدند با جنگ روانی و عملیات رسانه‌ای، علت سقوط هواپیما را برخورد ‌اشتباهی یک موشک به آن‌جا بزنند تا پوزه به خاک مالیده شده خود در پایگاه عین‌الاسد را ترمیم کنند و از ضرر شرکت بویینگ نیز بکاهند.»

قابل توجه بود که حتی در روز ۲۱ دی، یعنی همان روزی که حکومت ایران در نهایت قبول کرد هواپیمای اوکراینی با شلیک موشک سپاه سرنگون شده است، بعضی از روزنامه‌های ایران هم‌چنان در حال انتشار نظریه‌های توطئه در مورد ماجرا بودند؛ مثلا تحلیل روزنامه «قدس» از این قرار بود: «یک روز پس از سقوط هواپیمای ۷۳۷ اوکراین در تهران، ارزش سهام شرکت هواپیماسازی بویینگ در وال‌استریت امریکا بیش از چهار میلیارد دلار سقوط کرد تا دلیل برجسته‌سازی نقش موشک در سقوط از سوی رسانه‌های غربی آشکارتر شود.»

ارگان آستان قدس رضوی نوشت: «آن طور که تحلیل‌گران معتقدند، با شعبده دروغ سقوط هواپیمای اوکراینی به دلیل اصابت موشک ایران، هم رسوایی ترامپ در عراق برای چند روزی تحت‌الشعاع قرار گرفت و هم بویینگ از ورشکستگی نجات یافت.»

ادامه دروغ‌گویی پس از افشای دلیل سقوط

علی‌رغم تکذیب‌های پی در پی مقام‌ها و رسانه‌های رسمی در ایران، سرانجام روز ۲۱ دی، ستاد کل نیروهای مسلح ایران با صدور بیانیه‌ای اعتراف کرد که عامل سقوط بویینگ ۷۳۷ اوکراینی، موشک شلیک شده از پدافند ضدهوایی سپاه بوده است.

ستاد کل شلیک موشک را نتیجه «خطای انسانی غیرعمدی» معرفی کرد و قول داد بی‌درنگ مقصر آن را به سازمان قضایی نیروهای مسلح معرفی کند تا با خطاهای رخ داده، برخورد قانونی شود.»

با وجود این، حتی در متن این بیانیه هم ادعاهایی وجود داشت که صحت آن‌ها در معرض تردید جدی بود؛ مثلا بیانیه در توجیه شلیک موشک به سمت هواپیمای اوکراینی ادعا می‌کرد: «پرواز شماره ۷۵۲ خطوط هوایی اوکراین از فرودگاه امام خمینی حرکت نموده و در هنگام چرخش، کاملاً در حالت نزدیک‌شونده به یک مرکز حساس نظامی سپاه و در ارتفاع و شکل پروازی یک هدف متخاصم قرار گرفت.»

این در حالی که است که تصاویر و نقشه‌های وبسایت «فلایت رادار ۲۴» که مسیرهای حرکت پروازهای مختلف را در جهان ثبت می‌کند، به وضوح نشان می‌دادند پرواز شماره ۷۵۲ بدون چرخش یا خارج شدن از مسیر عادی بوده و در مسیر همیشگی پروازهای فرودگاه قرار داشته است.

Comments

Be the first to add a comment