⭕️سایه افسردگی و ترس بر سر پناهجویان ایرانی دگرباش جنسی در ترکیه
📌«نیما نیا» کنشگر حوزه دگرباشان جنسی به ایندیپندنت فارسی می‌گوید: «دگرباش ستیزی حتی بعد از خروج از ایران هم ادامه دارد»
♦️در جامعه ایران، پرداختن به مسائل اقلیت‌های جنسی و جنسیتی یا دگرباشان جنسی، یک تابوی همیشگی است. آموزه‌ها و هنجارهای اجتماعی که از دریچه دین و مذهب به همجنسگرایی می‌نگرند، ریشه اصلی مشکلات این گروه اجتماعی به‌حساب می‌آید؛ حتی در شرایطی که این افراد کشور خود را ترک می‌کنند و برای زندگی آسوده به غربت پناه می‌برند.
در ایران، همجنسگرایان یا دگرباشان جنسی بیش از جامعه ترنس در معرض تهدید و خطر هستند. به همین دلیل، تمایل آن‌ها برای مهاجرت به سایر کشورها بیشتر است. به طور کلی، با استناد به شواهد می‌توان گفت که شرایط برای زندگی «ال‌جی‌بی‌تی کیو»ها چه در ایران و چه در سایر کشورهای همسایه از جمله ترکیه، سخت و گاه طاقت‌فرسا است.
«ال‌جی‌بی‌تی کیو» به افراد با گرایش‌های جنسی و هویت‌های جنسیتی مختلف گفته می‌شود. این جامعه افراد همجنس‌گرا (زن یا مرد)، دوجنس‌گرا و ترنس را شامل می‌شود و اقلیتی است که در جمهوری اسلامی به طور کلی انکار می‌شود؛ حکومت آن‌ها را «بیمارانی می‌داند که باید با جراحی، تغییر جنسیت دهند.»
سازمان همجنسگرایان ایرانی در سال ۲۰۰۷ گفته بود که جامعه اقلیت‌های جنسی ایرانی با مشکلات بسیاری همچون ازهم‌پاشیدگی روحی، افسردگی و احساس گناه شدید مواجه است. به گفته این سازمان، بر اساس اطلاعات موجود اکثر این افراد با تضادهای بسیار مواجه هستند.
برای بسیاری از این افراد، عزیمت به یک کشور سوم برای رسیدن به مقصدی که گرایش جنسی آنان را نادیده نگیرد و جرم تلقی نکند، تنها گزینه ممکن است.
بسیاری از این افراد، کشور ترکیه را برای پناهندگی انتخاب می‌کنند. تازه‌ترین آمار سازمان ملل که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد، نشان می‌دهد ۳۹ هزار پناهجوی ایرانی در خاک ترکیه اقامت دارند ولی از تعداد افراد «ال‌جی‌بی‌تی کیو» در میان این پناهجویان، آمار مشخصی در دست نیست.
در سال‌های اخیر، فشار روی اقلیت‌های جنسی و جنسیتی پناهجو در کشور ترکیه هم به حدی افزایش یافته که موجب رشد آمار خودکشی و مشکلات روحی حاد برای این گروه شده است. برخی از این افراد، در بازگویی تجربه‌های دوره پناهجویی خود در ترکیه به ایندیپندنت فارسی ادعا کردند: «پلیس رفتارهای غیرانسانی و توهین‌آمیز و گاه همراه با ضرب و شتم» با آن‌ها داشته، «شأن انسانی» آن‌ها رعایت نشده و «بارها به استرداد به کشور خود» یعنی ایران، تهدید شده‌اند. «برخی در خطر تجاوز قرار گرفته‌اند وبیشتر آن‌ها با افسردگی حاد دست به گریبانند.» پلیس ترکیه تا کنون این اتهام‌ها را نپذیرفته است.
ادامه مطلب...
🖌ثمانه قدرخان
📌«نیما نیا» کنشگر حوزه دگرباشان جنسی به ایندیپندنت فارسی می‌گوید: «دگرباش ستیزی حتی بعد از خروج از ایران هم ادامه دارد»
♦️در جامعه ایران، پرداختن به مسائل اقلیت‌های جنسی و جنسیتی یا دگرباشان جنسی، یک تابوی همیشگی است. آموزه‌ها و هنجارهای اجتماعی که از دریچه دین و مذهب به همجنسگرایی می‌نگرند، ریشه اصلی مشکلات این گروه اجتماعی به‌حساب می‌آید؛ حتی در شرایطی که این افراد کشور خود را ترک می‌کنند و برای زندگی آسوده به غربت پناه می‌برند.
در ایران، همجنسگرایان یا دگرباشان جنسی بیش از جامعه ترنس در معرض تهدید و خطر هستند. به همین دلیل، تمایل آن‌ها برای مهاجرت به سایر کشورها بیشتر است. به طور کلی، با استناد به شواهد می‌توان گفت که شرایط برای زندگی «ال‌جی‌بی‌تی کیو»ها چه در ایران و چه در سایر کشورهای همسایه از جمله ترکیه، سخت و گاه طاقت‌فرسا است.
«ال‌جی‌بی‌تی کیو» به افراد با گرایش‌های جنسی و هویت‌های جنسیتی مختلف گفته می‌شود. این جامعه افراد همجنس‌گرا (زن یا مرد)، دوجنس‌گرا و ترنس را شامل می‌شود و اقلیتی است که در جمهوری اسلامی به طور کلی انکار می‌شود؛ حکومت آن‌ها را «بیمارانی می‌داند که باید با جراحی، تغییر جنسیت دهند.»
سازمان همجنسگرایان ایرانی در سال ۲۰۰۷ گفته بود که جامعه اقلیت‌های جنسی ایرانی با مشکلات بسیاری همچون ازهم‌پاشیدگی روحی، افسردگی و احساس گناه شدید مواجه است. به گفته این سازمان، بر اساس اطلاعات موجود اکثر این افراد با تضادهای بسیار مواجه هستند.
برای بسیاری از این افراد، عزیمت به یک کشور سوم برای رسیدن به مقصدی که گرایش جنسی آنان را نادیده نگیرد و جرم تلقی نکند، تنها گزینه ممکن است.
بسیاری از این افراد، کشور ترکیه را برای پناهندگی انتخاب می‌کنند. تازه‌ترین آمار سازمان ملل که در سال ۲۰۲۰ منتشر شد، نشان می‌دهد ۳۹ هزار پناهجوی ایرانی در خاک ترکیه اقامت دارند ولی از تعداد افراد «ال‌جی‌بی‌تی کیو» در میان این پناهجویان، آمار مشخصی در دست نیست.
در سال‌های اخیر، فشار روی اقلیت‌های جنسی و جنسیتی پناهجو در کشور ترکیه هم به حدی افزایش یافته که موجب رشد آمار خودکشی و مشکلات روحی حاد برای این گروه شده است. برخی از این افراد، در بازگویی تجربه‌های دوره پناهجویی خود در ترکیه به ایندیپندنت فارسی ادعا کردند: «پلیس رفتارهای غیرانسانی و توهین‌آمیز و گاه همراه با ضرب و شتم» با آن‌ها داشته، «شأن انسانی» آن‌ها رعایت نشده و «بارها به استرداد به کشور خود» یعنی ایران، تهدید شده‌اند. «برخی در خطر تجاوز قرار گرفته‌اند وبیشتر آن‌ها با افسردگی حاد دست به گریبانند.» پلیس ترکیه تا کنون این اتهام‌ها را نپذیرفته است.
ادامه مطلب...
🖌ثمانه قدرخان
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment