روزگاری داشتن تلویزیون کنترلی برای ما که تلویزیون‌های سیاه و سفید را دیده بودیم رویایی شیرین بود، اما حالا تلویزیون بدون داشتن کنترل قابل تصور نیست. این روزها حتی بقایای همان تلویزیون رویایی کنترل‌دار که این‌طور خوش آب‌ورنگ بر سینه دیوار خیابان می‌درخشیدند رو میشه در سطل‌های زباله دید!
روزگاری داشتن تلسکوپ شخصی برای من و بسیاری از هم‌نسل‌هایم رویای دور و درازی بود، برای دیدن مریخ ؛ سیاره سرخی که رسیدن بهش رویایی دور و دراز بوده و هنوز هم هست.
فعلا داشتن تلسکوپ برای من و خیلی‌ها از مرحله رویا خارج شده. فقط مانده رسیدن به مریخ!
خوش‌بینم که تا پیش از پایان کارم در این دنیا، تبدیل‌شدن این «بن‌بست» به جاده رفت و برگشت به سیاره سرخ را ببینم و از روزهایی بنویسم که این کوچه برای نسل‌های طولانی یک بن‌بست بود.

✍ کاظم کوکرم
@koojaram (Instagram)

🆔 @abarnoakhtar

Comments

Be the first to add a comment