میلیون ها نفر از مردم جوامع محلی به ویژه در آمریکای جنوبی،آفریقا،وآسیا برای غذا و درآمد به گوشت وحشی متکی اند.مصرف گوشت وحشی در شهرهانیز به عنوان یک غذای لوکس رواج دارد. شکار حیات وحش برای غذا بعنوان عامل اصلی از بین رفتن تنوع زیستی شناخته شده است. براساس مطالعات،۲۸۵ گونه پستاندار به این دلیل درآستانه انقراض قراردارند. اگرشکار و صیدحیوانات وحشی ادامه یابد،جمعیت حیات وحش کاهش و جوامع محلی متکی به شکار با ناامنی غذایی مواجه خواهند شد. نیاز فوری به یافتن راه حل هایی است که هم اهداف توسعه پایدار و هم حفاظت ازحیات وحش را پوشش دهد. از سال 2017 فائو باکمک 13 کشور ، برنامه مدیریت حیات وحش پایدار(SWM)را با هدف بازگرداندن گونه‌های انعطاف‌پذیرتر به سطوح پایدار، کاهش تقاضای شهری برای گوشت وحشی و توسعه مشاغل جایگزین راه اندازی نمود. ترویج غذای مقرون به صرفه و ذائقه پسند برای جوامع روستایی شکارگر یکی از اهداف فرهنگی و اجتماعی است که دنبال می شود. در بسیاری از این کشورها نیز نیاز به بازنگری و بهبود قوانین شکار و سیستم های مالکیت زمین وجود دارد که معمولاً مبهم و ناکارآمدند.
📷: ©FAO/Brent Stirton/

©@RuralWomenIssues