آرزو کنیم که در سال دو هزار ، دنیای ما دنیای مشارکت باشد نه دنیائی درگیر اصطكاك. اگر به تنش زدائی و همزیستی معتقد باشیم باید بپذیریم که جز يك جهان نمیتواند وجود داشته باشد. فوری ترین و مهمترین وظیفه‌ی چنین دنیائی شتاب بخشیدن به عمران و سازندگی در سطح جهانی است . چنین روشی سیاست تازه ای را برپایه‌ی صلح و همکاری حاکم بر صحنه‌ی سرنوشت گیتی میکند که درست نقطه‌ی مقابل سیاست قدیمی جنگ سرد ویرانگری است. جهان سال دو هزار بايد يك جهان واحد باشد که زادگان بشر در آن در چهارچوب يك مشارکت بین المللی با اطمینان و تفاهم در کنار هم زندگی کنند. میل دارم این آرزوی قلبی خودم را با آرزوی تحقق پیش بینی امید بخش بشردوستی بزرگ بنام ویکتور هوگو تکمیل کنم که در سی سال پیش گفت: «روزی خواهد رسید که همه‌ی مردم جهان ما مردمی برخوردار از فروغ تمدن خواهند بود. در آن روز این رویای دلپذیر و جاودانه اندیشه بشری سرانجام تحقق خواهد یافت که همه آدمیان بصورت مردمی آزاد و آگاه ، کشوری بنام دنیا و ملتی بنام بشریت داشته باشند.

«به سوی تمدن بزرگ»
شاهنشاه آریامهر
@PN_KFP