" خود شیفتگی مدیریت منابع آب کشور" اظهارنظرهای غیرمنطقی،نامتعادل،نامنطبق با شرایط طبیعی و تاب آوری محیط زیستی ایران،ادعاهای غیرعلمی و آکنده از نگرش های پوپولیستی، داشتن دیدگاهایی مبتنی بر تامین آب ولو به بهای نابودی سرزمینی،عدم التزام حتی به قوانین موجود مورد تصویب ،بی اعتنایی به نقطه نظرات منتقدین با طیف های مختلف ،بی ارزش نشان دادن نقطه نظرات متخصصان با تجربه این مرز و بوم، قبول بدون چون چرای هر تصمیم آسیب رسان بالادستی به پیکره آب کشور ولو به بهای نابودی ارزش های طبیعی،ژست های مردم سالارانه در دفاع از پیکره سمن ها ولی در واقع اهمیت ندادن به نقدهای آنها، اعلام حمایت دروغین از مشارکتهای ذینفعان و تشکل های آبی ،ارزش قائل نشدن برای تامین حقابه های محیط زیستی با زیرپا گذاشتن ترتیب مصارف آب شرب،حقابه های محیط زیستی،کشاورزی و صنعت، با سپر و بهانه تامین آب شرب اقدام به تاراج پتانسیل های باقیمانده و درحال احتضار آبخوانهای کشور، نداشتن یک برنامه علمی مدون برای حداقل ۳۰ سال آینده آب کشور، بی پاسخ گذاشتن خواست متخصصین در ارتباط با اعلام دقیق هندسه آبخوانها و تعیین ستبرای آنها از طریق مطالعات اکتشافی،بی پاسخ ماندن پرسش در مورد چرایی عدم اجرای طرحهای آمایش سرزمین،بی برنامگی و مشخص نبودن چهارچوبهای هیدروپولیتیسم و ناتوان بودن در مذاکره با کشورهای همسایه در دفاع از حقوق بین المللی آبی ایران، اظهارنظرهای عمدی و توهین آمیز و بعضا همراه با خشونت لفظی به کنشگران و به ویژه متخصصین، ناکارآمدی پیکره مدیریتی کشور در مدیریت یکپارچه منابع آب، عدم موفقیت در طرحهای سازگاری با کم آبی و تعادل بخشی آبخوانهای کشور،شفاف نبودن داده و اطلاعات مربوط به منابع آب ،تعلل در ارایه وتهیه گزارش های اطلس منابع آب ایران در سالهای اخیر و یا بهنگام نمودن آنها، عدم اعتقاد عملی به حکمرانی آب از پایین به بالا به عنوان یکی از مهمترین پیش نیازهای توسعه پایدار در کشور، تکرار اعلام بسیار غلط تعداد و احجام چاههای غیر مجاز به دلیل عدم همکاری مردم و ذینفعان با وزارت نیرو، بزرگتر جلوه دادن معضل چاههای غیر مجاز در مقابل چاههای مجاز که عامل اصلی نابودی آکیفرهای کشور هستند ،عاجز و ناتوان بودن در از بین بردن کارخانجات و کارگاهای ساخت دستگاههای روتاری و ضربه ای خاص برای حفاری های غیر مجاز، زیاده خواهی های غیر منطقی وزارت جهاد کشاورزی و سایر ارگانها و یا نمایندگان مجلس برای مصرف هرچه بیشتر آب و ناتوان بودن وزارت نیرو در مقابل چنین خواسته هایی، ایجاد سمینارها و جلسات بیهوده و فراوان که هرگز دردی را از مشکل آبی کشور نکاسته است، پشتیبانی ظاهری از متخصصین و دانشگاهیان ولی در عمل اهمیت ندادن به خواستها و نقدهای آنان، تصمیمات خودسرانه برای هزینه دهشتناک در انتقال آب بین حوضه ای بدون توجه به امکانات مالی،طبیعی،محیط زیستی و اجتماعی کشور، اهمیت ندادن به پروژه های تحقیقاتی در صیانت از آب ،در نظر نگرفتن اعتبارات بالا نه درسطح کشورهای پیشرفته و توسعه یافته بلکه حداقل در سطح نورم جهانی، عدم تناسب هزینه های مطالعاتی و تحقیقاتی با نرخ تورم لجام گسیخته در کشور که منجر به ایجاد انبوهی از گزارشهای بی کیفیت در عرصه آب گشته است،محقق نشدن اهداف برنامه های توسعه در عرصه آب ،تلاش برای تحقق و اشاعه و ترویج برنامه های غیر پایدار در توسعه در برنامه هفتم، خلط دو واژه مصرف و بهره برداری بطور مداوم ،مشخص نبودن افق مصارف و بهره برداری در دشتهای مختلف کشور،ناکارآمدی در طرحهای تغذیه مصنوعی و دهها دلیل و مورد دیگر همگی نشان دهنده صفت " خود شیفتگی مدیریت رسمی منابع آب " در ایران است.🙏
کانال آب

🆔@RuralWomenIssues