✳️ درمورد شبهجملههای دعایی «انشاءالله»، «ماشاءالله» و «والله»
❇️ کمتر کلمهای در فارسی بهاندازهٔ این شبهجملههای دعایی املاهای مختلف دارد.
در فارسی امروز «انشاءالله» با نُه صورتِ املایی وجود دارد:
انشاءالله، انشاءالله، انشاالله، انشالله، انشااله، انشاله، ایشالله، ایشالا، ایشالاه.
«انشاءالله»، دراصل، جملهای دعاییست که معنای دقیق آن این است: «اگر خدا بخواهد.»
صورت املاییِ درست و گویای آن همان «انشاءالله» است که اجزای تشکیلهندهٔ آن در عربی: «اِنْ + شاءَ + الله» است.
یعنی: «اگر خدا بخواهد» (اگر خدا خواست).
❇️ اما «ایشالله» و «ایشالا» صورتهای محاورهای و شکستهٔ «انشاءالله»اند و هنگام نوشتنِ این شبهجمله و موارد مشابه، نوشتنِ سهنقطه بهجای «الله»، نهتنها هیچ ضرورتی ندارد، بلکه معمولاً نشانهٔ راحتطلبی و کمکوشیست.
❇️ درمورد «والله» هم که بهمعنای «قسم به خدا»ست نیز چند صورت املایی در فارسی وجود دارد؛ والله، والاه، والا.
این شبهجمله نیز از اجزای «وَ» (بهمعنای قسم به) و «الله» (بهمعنای خدا) تشکیل شدهاست و صورت شکستهٔ آن بهشکل «والا»ست.
❇️ نکته: برخی در فارسی میگویند «به وَالله» که ازنظر معنایی اشتباه است. خودِ وَالله یعنی «به خدا» و «به وَالله» یعنی «به به خدا»! بااینکه ممکن است این شبهجمله نیز در فارسی رواج یافتهباشد، اما ازنظر معنایی، اشتباه است.
❇️ «ماشاءالله» عربی نیز شبهجمله و بهمعنای «چه (در معنی عجب) خداوند خواسته است!» (برگرفته از قرآن کریم) که مجازاً هنگام تعجب و تحسین برای دفع چشم بد گفته میشود و در نزد عموم بهمعنای «چشمِ بد دور!»، «آنچه خدا خواسته» (عجب که خدا چنین خواستهاست!)، «مرحبا!» و «آفرین!» است. اجزای این شبهجمله بدینگونهاند:
ما (آنچه/ چه!) + شاءَ (خواستهاست) + الله (خداوند).
صورتهای املایی این شبهجمله نیز در فارسی بدینگونهاند:
ماشاءالله، ماشالا، ماشالله، ماشالاه.
نوع محاورهای یا شکستهٔ این شبهجمله نیز «ماشالا»ست.
❇️ مطلب از استاد عزیز جناب آقای #علی_ملیح، با بهرهگیری از نظر استاد دکتر #سیدحمید_حسنی.
#درست_نویسی
@dorostnevisiofficial@molavi_asar_o_afkar@ferdosesokhan