⭕️اینجا جایی برای بومیان نیست
📌بندرآفتاب، سرزمین اجباری فرودستان جزیره کیش
♦️روستای گرزه دیگر روی نقشه وجود ندارد. تا چند سال پیش اگر می‌شد این بندر را در شرق استان هرمزگان یافت، حالا چند سالی است که با آمدن بندری تازه‌تاسیس، این نام از روی نقشه محو شده است.
گرزه‌نشینان، از اواسط دهه هشتاد بود که یک‌باره با این همسایه جدید مواجه شدند. همسایه‌ای که با نام درخشان «بندرآفتاب» آمده بود تا فقط یک اسکله تاسیس کند، با عنوان اولین بندر خصوصی کشور، ماندگار شد؛ بندری که از زمینی خالی در مجاورت روستا به‌وجود آمد و عیارش نه در استفاده از دریای بکر این منطقه، بلکه در نزدیکی‌اش به جزیره کیش و حمل و نقل مسافر و جابه‌جایی خودرو است. این ویژگی باعث شده است تا ناشناخته‌ترین بندر کشور، در طول نزدیک به یک دهه به چنان مرتبه‌ای برسد که علاوه بر اسکله و گمرک، حالا سودای مسکونی شدن را نیز با احداث شهرکی در سر داشته باشد، که گفته می‌شود اغلب ساکنانش را مردم تهیدست جزیره کیش تشکیل خواهند داد؛ بومیانی که با عنوان «خانوارهای بی‌بضاعت»، زندگی در جزیره رویایی از آن‌ها سلب می‌شود و محکوم به ترک خاک خود هستند.
بومی‌زدایی از جزیره کیش
جابه‌جایی بومیان کیش، امر تازه‌ای نیست. پیش از آن که پاساژها و مراکز اقامتی گردشگری در گوشه و کنار جزیره بنا شوند، این بومیان بودند که در این زمین‌ها مشغول زندگی بودند. اما زمین‌ها با گذشت زمان از آن‌ها خریداری شد تا اندک اندک به بیرون شهر رانده شوند. محله «صفین»، یادگار این کوچ اجباری است و بومی‌زدایی آشکاری که ریشه‌های آن مشخصا در پیشرفت روزافزون کیش نهفته بود. بومیان جایی در این پیشرفت پرزرق و برق نداشتند و در نهایت، مغلوب هتل‌ها و پاساژها، این ستون‌های جذاب گردشگری شدند.
سازمان منطقه آزاد کیش که جلب گردشگر و سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی در اولویت برنامه‌هایش قرار دارد، زمین‌های بومیان را خریداری کرد تا آن‌ها روز به روز از کانون جزیره دورتر شوند و از چشم این تحول چشمگیر پنهان بمانند.
بیشتر بخوانید...
🖌هادی کی‌کاووسی
📌بندرآفتاب، سرزمین اجباری فرودستان جزیره کیش
♦️روستای گرزه دیگر روی نقشه وجود ندارد. تا چند سال پیش اگر می‌شد این بندر را در شرق استان هرمزگان یافت، حالا چند سالی است که با آمدن بندری تازه‌تاسیس، این نام از روی نقشه محو شده است.
گرزه‌نشینان، از اواسط دهه هشتاد بود که یک‌باره با این همسایه جدید مواجه شدند. همسایه‌ای که با نام درخشان «بندرآفتاب» آمده بود تا فقط یک اسکله تاسیس کند، با عنوان اولین بندر خصوصی کشور، ماندگار شد؛ بندری که از زمینی خالی در مجاورت روستا به‌وجود آمد و عیارش نه در استفاده از دریای بکر این منطقه، بلکه در نزدیکی‌اش به جزیره کیش و حمل و نقل مسافر و جابه‌جایی خودرو است. این ویژگی باعث شده است تا ناشناخته‌ترین بندر کشور، در طول نزدیک به یک دهه به چنان مرتبه‌ای برسد که علاوه بر اسکله و گمرک، حالا سودای مسکونی شدن را نیز با احداث شهرکی در سر داشته باشد، که گفته می‌شود اغلب ساکنانش را مردم تهیدست جزیره کیش تشکیل خواهند داد؛ بومیانی که با عنوان «خانوارهای بی‌بضاعت»، زندگی در جزیره رویایی از آن‌ها سلب می‌شود و محکوم به ترک خاک خود هستند.
بومی‌زدایی از جزیره کیش
جابه‌جایی بومیان کیش، امر تازه‌ای نیست. پیش از آن که پاساژها و مراکز اقامتی گردشگری در گوشه و کنار جزیره بنا شوند، این بومیان بودند که در این زمین‌ها مشغول زندگی بودند. اما زمین‌ها با گذشت زمان از آن‌ها خریداری شد تا اندک اندک به بیرون شهر رانده شوند. محله «صفین»، یادگار این کوچ اجباری است و بومی‌زدایی آشکاری که ریشه‌های آن مشخصا در پیشرفت روزافزون کیش نهفته بود. بومیان جایی در این پیشرفت پرزرق و برق نداشتند و در نهایت، مغلوب هتل‌ها و پاساژها، این ستون‌های جذاب گردشگری شدند.
سازمان منطقه آزاد کیش که جلب گردشگر و سرمایه‌گذاران داخلی و خارجی در اولویت برنامه‌هایش قرار دارد، زمین‌های بومیان را خریداری کرد تا آن‌ها روز به روز از کانون جزیره دورتر شوند و از چشم این تحول چشمگیر پنهان بمانند.
بیشتر بخوانید...
🖌هادی کی‌کاووسی
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment