رئیس پلیس امنیت ملایر کشته شد. این شخص همان فردی است که در دادگاه انقلاب، علیه میلاد زهرهوند شهادت داد و در دوران بازداشت نیز بخشی از روند شکنجه و اعترافگیری از میلاد با او بود. بعد از اعدام (قتل) میلاد هم نگذاشت در قبرستان عمومی ملایر دفنش کنند. حالا خبر رسیده که در تعقیب و گریز با یک قاتل کشته شده. درباره هویت قاتل ادعایی اما خبری منتشر نمیشود.
مشابه همین اتفاق دو هفته پیش درباره یک مقام دیگر ناجا در شیراز رخ داد. یکی دو ماه پیش هم یکی از نیروهای میدانی سپاه در کرمانشاه که نقش فعالی در سرکوب و کتک زدن مردم داشت، کشته شد و هیچ خبری از قاتل یا قاتلین منتشر نشد. در سیستان و بلوچستان که مشابه این حوادث تقریباً به یک خبر عادی بدل شده است. حالا هم که خبر میرسد خط لوله انتقال گاز طی یک حادثه که بهوضوح خرابکاری است، منفجر شده است.
سربسته مینویسم، چون سندی برای اثبات ادعای خودم ندارم. شما هم لطفاً جایی نگویید و نوشته را برای کسی نفرستید. بگذارید همین روایت رسمی، روایت غالب باشد و بماند. اما بعد از اینهمه سال، دیگر همگی جمهوری اسلامی را شناختهایم و اصطلاحاً «زبان بدن»ش را از بریم. میدانیم وقتی درباره حوادث اینچنینی سکوت میکند، آن سکوت احتمالا چه معنایی دارد. و اگر در بوق و کرنا کرد، آن هیاهو برای چیست.
تنها یک جمله: رژیم اشغالگر جمهوری اسلامی گمان کرد زدیم و بستیم و کشتیم و تمام شد. اشتباه کرد. تمام نشده بود. تمام نمیشود...
#ایران_معبد_ماست
رضـــــا شـــــاه روحـــــت شـــاد
https://t.me/Zarkhand