⭕️ایران و معادلهٔ تازه جنگ؛ از حملات پهپادی تا رقابت برای بقا زیر زمین
📌پهپادها، معادلات نظامی ایران و شبکه‌های مستحکم زیرزمینی، ارتش‌ها را وادار کرده‌اند نگاهشان به جنگ را بر «محور بقا» بازتعریف کنند
♦️سامانه اینترنتی میلیتاری که در حوزهٔ اخبار نظامی، مسائل دفاعی و امنیت ملی آمریکا گزارش‌ها و تحلیل‌هایی را منتشر می‌کند، در گزارشی تازه به مسئله پایگاه‌های زیرزمینی جمهوری اسلامی ایران و اهمیت آن در جنگ با آمریکا پرداخت و به این نکته اشاره کرد که در حال حاضر، تهدید علیه پایگاه‌های نظامی بیش‌ازپیش از جانب سلاح‌هایی است که ارزان‌اند، به‌وفور در دسترس‌اند و مقابله با شمار زیادی از آن‌ها دشوار است.
به نوشتهٔ این پایگاه اینترنتی، این مسئله در اکتبر ۲۰۲۶، زمانی که آمریکا، پس از دریافت اطلاعاتی دربارهٔ احتمال حملهٔ پهپادی ایران به پایگاه نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا در فرفورد، بمب‌افکن‌های بی‌‌ــ۱ (B-1) خود را از این پایگاه خارج کرد، به‌شکلی برجسته نمایان شد. اندی برنهام، نخست‌وزیر بریتانیا، بعدتر گفت طرح مشکوکی که این پایگاه را هدف گرفته بود، «تقریباً به‌طور قطع» با هدایت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی طراحی شده است.
این رویداد مسئله‌ای را نشان می‌دهد که آشر کاتز، یکی از بنیان‌گذاران و مدیر ارشد محصول شرکت دفاعی تریسار (Traysar) مستقر در آستین، اخیراً در مصاحبه‌ای با میلیتاری مطرح کرد: ارتش‌های مدرن در حمله به اهداف بسیار توانمند شده‌اند، اما حفظ هواپیماهای گران‌قیمت، سامانه‌های ارتباطی، مهمات و دیگر زیرساخت‌های حیاتی در طول یک درگیری طولانی، چالشی متفاوت است.
کاتز گفت: «ما با دیدن تجهیزات تازه خیلی هیجان‌زده می‌شویم. مثلاً می‌گوییم این هواپیما را ببین، این پهپاد را ببین. اما هر کسی که واقعاً دکترین نظامی را بشناسد، می‌داند آنچه جنگ‌ها را به پیروزی می‌رساند، توان نیروها، تجهیزات و زیرساخت‌ها برای دوام آوردن در برابر حملات و توان ادامه دادن است.»
این تهدید بسیار فراتر از یک عملیات احتمالی ایران است. در رزمایش ارتش آمریکا که ماه سپتامبر در فورت براگ برگزار شد، سربازان حسگرها، تجهیزات جنگ الکترونیک، شبکه‌های فرماندهی و کنترل و پدافند هوایی را در برابر حملات هماهنگ گروه‌هایی متشکل از حداکثر ۱۰۰ پهپاد آزمایش کردند. ارتش آمریکا این رزمایش را تلاشی برای قرار دادن شبکه‌های دفاعی زیر فشاری توصیف کرد که از نظر مقیاس و پیچیدگی، مشابه تهدیدهای احتمالی در نبردهای آینده باشد.
پنتاگون با مسئلهٔ هزینه و ذخایر تسلیحاتی هم روبه‌رو است. برنامه‌های این نهاد برای سال مالی ۲۰۲۷، بیش از ۳۰ میلیارد دلار بابت مهمات حیاتی، از جمله موشک‌های رهگیر پاتریوت و سامانهٔ دفاع موشکی تاد، در نظر گرفته‌اند، زیرا ذخایر این تسلیحات در جریان نبرد با ایران، بیش از همه کاهش یافتند.
کاتز معتقد است که در کنار دفاع فعال، لازم است به حفاظت غیرفعال یا پدافند غیرعامل هم توجه بیشتری شود. زیرساخت‌ها و تجهیزاتی که زیر زمین قرار دارند، برای مقابله با هر تهدید ورودی به یک موشک رهگیر نیاز ندارند. البته تأکید کرد که انتقال تجهیزات به زیر زمین تنها یکی از بخش‌های برنامه‌ریزی برای حفظ توان عملیاتی است. بسته به نوع تجهیزات و تهدید، پراکنده‌سازی، استتار، مقاوم‌سازی، استفاده از تورهای حفاظتی و دیگر اقدام‌های نسبتاً ساده ممکن است منطقی‌تر باشند.
بیشتر بخوانید...
@indypersian
📌پهپادها، معادلات نظامی ایران و شبکه‌های مستحکم زیرزمینی، ارتش‌ها را وادار کرده‌اند نگاهشان به جنگ را بر «محور بقا» بازتعریف کنند
♦️سامانه اینترنتی میلیتاری که در حوزهٔ اخبار نظامی، مسائل دفاعی و امنیت ملی آمریکا گزارش‌ها و تحلیل‌هایی را منتشر می‌کند، در گزارشی تازه به مسئله پایگاه‌های زیرزمینی جمهوری اسلامی ایران و اهمیت آن در جنگ با آمریکا پرداخت و به این نکته اشاره کرد که در حال حاضر، تهدید علیه پایگاه‌های نظامی بیش‌ازپیش از جانب سلاح‌هایی است که ارزان‌اند، به‌وفور در دسترس‌اند و مقابله با شمار زیادی از آن‌ها دشوار است.
به نوشتهٔ این پایگاه اینترنتی، این مسئله در اکتبر ۲۰۲۶، زمانی که آمریکا، پس از دریافت اطلاعاتی دربارهٔ احتمال حملهٔ پهپادی ایران به پایگاه نیروی هوایی سلطنتی بریتانیا در فرفورد، بمب‌افکن‌های بی‌‌ــ۱ (B-1) خود را از این پایگاه خارج کرد، به‌شکلی برجسته نمایان شد. اندی برنهام، نخست‌وزیر بریتانیا، بعدتر گفت طرح مشکوکی که این پایگاه را هدف گرفته بود، «تقریباً به‌طور قطع» با هدایت سپاه پاسداران انقلاب اسلامی طراحی شده است.
این رویداد مسئله‌ای را نشان می‌دهد که آشر کاتز، یکی از بنیان‌گذاران و مدیر ارشد محصول شرکت دفاعی تریسار (Traysar) مستقر در آستین، اخیراً در مصاحبه‌ای با میلیتاری مطرح کرد: ارتش‌های مدرن در حمله به اهداف بسیار توانمند شده‌اند، اما حفظ هواپیماهای گران‌قیمت، سامانه‌های ارتباطی، مهمات و دیگر زیرساخت‌های حیاتی در طول یک درگیری طولانی، چالشی متفاوت است.
کاتز گفت: «ما با دیدن تجهیزات تازه خیلی هیجان‌زده می‌شویم. مثلاً می‌گوییم این هواپیما را ببین، این پهپاد را ببین. اما هر کسی که واقعاً دکترین نظامی را بشناسد، می‌داند آنچه جنگ‌ها را به پیروزی می‌رساند، توان نیروها، تجهیزات و زیرساخت‌ها برای دوام آوردن در برابر حملات و توان ادامه دادن است.»
این تهدید بسیار فراتر از یک عملیات احتمالی ایران است. در رزمایش ارتش آمریکا که ماه سپتامبر در فورت براگ برگزار شد، سربازان حسگرها، تجهیزات جنگ الکترونیک، شبکه‌های فرماندهی و کنترل و پدافند هوایی را در برابر حملات هماهنگ گروه‌هایی متشکل از حداکثر ۱۰۰ پهپاد آزمایش کردند. ارتش آمریکا این رزمایش را تلاشی برای قرار دادن شبکه‌های دفاعی زیر فشاری توصیف کرد که از نظر مقیاس و پیچیدگی، مشابه تهدیدهای احتمالی در نبردهای آینده باشد.
پنتاگون با مسئلهٔ هزینه و ذخایر تسلیحاتی هم روبه‌رو است. برنامه‌های این نهاد برای سال مالی ۲۰۲۷، بیش از ۳۰ میلیارد دلار بابت مهمات حیاتی، از جمله موشک‌های رهگیر پاتریوت و سامانهٔ دفاع موشکی تاد، در نظر گرفته‌اند، زیرا ذخایر این تسلیحات در جریان نبرد با ایران، بیش از همه کاهش یافتند.
کاتز معتقد است که در کنار دفاع فعال، لازم است به حفاظت غیرفعال یا پدافند غیرعامل هم توجه بیشتری شود. زیرساخت‌ها و تجهیزاتی که زیر زمین قرار دارند، برای مقابله با هر تهدید ورودی به یک موشک رهگیر نیاز ندارند. البته تأکید کرد که انتقال تجهیزات به زیر زمین تنها یکی از بخش‌های برنامه‌ریزی برای حفظ توان عملیاتی است. بسته به نوع تجهیزات و تهدید، پراکنده‌سازی، استتار، مقاوم‌سازی، استفاده از تورهای حفاظتی و دیگر اقدام‌های نسبتاً ساده ممکن است منطقی‌تر باشند.
بیشتر بخوانید...
@indypersian
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment