باز هم توجیه ، باز هم غذر بدتر از گناه، تا کی باید شاهد بروز خطاهای انسانی باشیم، هنوز زخمهای بر جای مانده از اصابت موشک سپاه به هواپیمای مسافر بری بر تن زخمی ایران التیام نیافته ، زخم دیگری برتن و روان ایران عزیزمان وارد شد . خدمه ناوچه با اصابت موشک کروز نور غرق در خون و خطا شد. اینگونه خطاهای انسانی مصداق کامل ضرب المثل دادن چاقو به دیوانه است.
زمانی سازندگان این موشک کروز بر طبل شادانه شان کوبیدند و جشن گرفت و موشکشان را به رخ عالم و آدم کشیدند . ولی اکنون باید صدای در گلو مانده و نحیف ایران مان را بشنوند ، که حتا دیگر توان فریاد زدن هم ندارد، ولی باز این سوال همچنان در اذهان باقی می ماند که آیا صدای ایران شنییده میشود