این‌ روزها درایران شاهداعتصابات، سرخوردگی، تنگدستی و خودکشی... فرهنگیان هستیم.
فرهنگیانی که ازجان مایه می گذارند و در دوران کرونا هم دیدیم که چه نخبگانی از این قشر رخت از جهان بربستند.
در ویدئویی که می بینید
"محمد سعیدی ابواسحاقی "
📌آموزگار هنرمند و توانا، اشعاری را برای پاسداشت جایگاه بلند آموزگاران خوانده است که به گونه ای درددل نامه است.

امید نشاندی به دل خلق خوشی را
درسِ توزِ ما راند سرِزنده کشی را

دانیم دلت خون شده ازخیلِ جهالت
ای زمزمه ات مهر‌و نجابت زِخصالت

علم است سلاحِ تووُنام تو پناه است
حقِّ تو ندانند که زایشگرِ آه است ؟

در حکم قیاس تو و این ظلم مصوّر
ظلمی است عیان از ستمِ دور مکرر!

زنهار که بُبریده ستم از کف تو نان
پیداست به تاریخ بسی عبرتِ عریان

✔️شعر: حمیدرضا عباس‌زاده(حامد)

@PN_KFP