🤩بسیاری از کنشهای فردی، معنایی مشترک را در بستر زمانی خاصی تولید می‌کنند. عکس را خاله‌ی همسرم از دیوار شام غریبان در بلوار اندرزگو گرفته‌است. خودش نذر داشت از سال پیش که بیاید و شمع هدیه‌ کند ... شام غریبان مناسک سوگ است برای جامعه‌ی که فرصت سوگواری نداشته‌ است و همیشه بغضی در گلو دارد که گاهی به فریاد بدل می‌شود و گاهی به اشکی در چشم و گاهی هم به سکوت‌. سکوتی که خود را در بدن‌های مذاب شده و به‌ جا مانده شمعها روی دیوار‌ها نشان می‌دهد. حضور بدنهای منفرد در این عکس، نوعی بدن جمعی و نوعی بازسازی‌ حافظه‌ی‌جمعی است ... اینک این بغض‌های در گلوست که در شمع خود را به نمایش می‌گذارد. شمع، هم نمایش بدن‌های از دست رفته، هم بدن‌ها و روح‌های‌داغدار و هم حافظه‌ی‌آسیب‌دیده‌‌ی ماست ... شام غریبان همیشه متنی متکثر بوده‌ است و هیچ‌گاه  کاملا در قالب یک روایت رسمی در نیامده است.
#عباس_کاظمی

🕯️Ellinne