«شهناز اکملی دوازده سال است که درست ظهر عاشورا، زمانی که گلوله ماموران حکومت بر سر پر شور پسرش اصابت کرد و برای همیشه او را از آغوش مادر ربود، سر مزار مصطفی می نشیند. سر مزار، تکیده و اشکبار چشم به چهره زیبای پسر جوانش که نقشی است بر سنگ مزار، خیره است. ناگهان صدای طبل و فریاد عزاداران که وارد قبرستان می‌شنوند باعث بلند شدن صدای پرحزن و غم‌آلود شهناز و مریم می‌شود. شهناز با آغوش باز بر روی قبر پسر جان می‌کند و می‌گوید حسین من تو هستی که ظهر چنین روزی خون پاکت را بر زمین ریختند. روز دادخواهی من فرا خواهد رسید.
چه تلخ بود همان لحظه صدای در گلو شکسته اکرم نقابی مادر سعید زینالی که آرام می گفت کاش سعید من هم قبر داشت. خدایا برای سعید من یک متر از زمینت را روا نداشتی؟
تا عمق جانم میسوزد آغوش پر حسرت گشوده بر قبر شهناز و حسرت همان سنگ بر دل اکرم. این جنایت را کجا و‌چگونه باید روایت کرد؟
بر میخیزیم تا به شهر باز گردیم. شهناز دست اکرم را گرفته و با هم از اراده محکمشان برای روز دادخواهی می‌گویند.
# نامتان جاودان و‌ گامهایتان استوار ای مادران دادخواه با صلابت سرزمینم»

از اینستاگرام نرگس محمدی

@Tavaana_TavaanaTech