#تلنگر
تصور کنید که شما کارخانۀ «سرنوشت» انسان را می‌سازید با این هدف که در پایان انسان‌ها را «خوشبخت» کنید، در پایان به آنها صلح و آسایش بدهید٬ ولی برای این کار به ناچار باید یک موجود ریز را تا حد مرگ شکنجه کنید و این عمارت (کارخانه) را روی اشک‌های غیر قابل جبران او بنا کنید. آیا در این شرایط می‌توانید خود را راضی کنید که معمار (این کارخانه) باشید!؟ این را به من بگویید؛ «حقیقت» امر را بگویید.
ای انسان! به «حیوانات »محبت کن، خدا وسایل فکر و شادی را به آنها ارزانی داشته است؛ «لذّت» ایشان را از بین نبر؛ آنها را «آزار» نده و از لذّتشان محروم نکن؛ در مقابل خواست خدا عمل نکن.
ای بشر، به «برتری» خود بر سایر حیوانات «مغرور »نشو؛ آنها «بی‌گناه» هستند و تو، با همۀ عظمت ات، زمین را با حضور خود آلوده می‌کنی و ردّ «پلیدی» از خود به جا می‌گذاری. افسوس که این تقریباً در مورد همۀ ما صادق است!
«فئودور داستایوفسکی»
📸رضی الدین طبیب
@renaissancetranslate