▪️کسانی که کمک نکردند ▪️ستگادین ۱۹ اردیبهشت ۱۴۰۱
اگر دو درصد از جمعیت، عمل هماهنگشدهای را انجام دهند، تفاوت ایجاد میکند. اگر این به پنج درصد جمعیت برسد، میتواند همه چیز را تغییر دهد.
در ضمن، این محاسبهی ساده به معنای آن است که خیلی از مردم به ندرت کاری انجام میدهند. شاید برایشان مهم نیست. شاید هم میترسند حرفی بزنند و متعهد شوند. و شاید فقط برایشان راحتتر است که از دیگران، سواری رایگان بگیرند.
البته ناراحتکننده است که دوستان و همکارانی که روی کمکشان حساب میکردیم، طفره میروند و قایم میشوند. ولی هر کس روایت خودش را دارد. هرکس مسایل خودش را دارد و هرکس ترسهای خودش را دارد. ما میتوانیم بگوییم: «اگر من جای تو بودم...» ولی ما جای آنها نیستیم. آنها جای خودشان هستند.
با تمرکز روی کسانی که کمکی نکردند، داریم کارمان را ضعیف میکنیم. این بمنزلهی یک حواسپرتی و زیان است.
از کسانی که اعتقادی [به کمکرساندن] ندارند، بپرهیزید. کسانی را که نیت خوبی دارند ولی اقدامی نمیکنند، رها کنید. به جای آن، ما شانسِ یافتن، برقراری ارتباط و خوشامدگویی به افرادی را داریم که به اندازهی کافی برای ایجاد تفاوت، اهمیت قائلاند.
پیش به سوی بهترشدن.
.