#الف
🔸روح ابومصعب!
▫️شورای سردبیری: دربهارسال۸۵ ، دورهبرتروریستهای القاعده بحثی مکتوب داشتند: الظواهری معاون وجانشین بن‌لادن رهبرالقاعده، وابومصعب‌الزرقاوی رئیس شاخه عراق القاعده. عراق تحت اشغال ایالات متحده وزیرنفوذ ایران بود وداشت یک دولت دارای ساختارفرقه‌ای شکل میداد تاعراق تازه‌ای پدید آید. محوربحث اختلاف دیدگاهشان بود: ظواهری میگفت اولویت القاعده خروج آمریکایی‌هاست، زرقاوی میگفت باید بازی آنها رابه هم بزنیم وفرصت ثبات به دولت دست‌سازشان ندهیم. تاکتیک ؟ "آنقدر به شیعه ها حمله میکنیم ومیکشیم تاوادار به واکنش شوند وشروع به کشتن سنی‌هاکنندوتبدیل به جنگ داخلی شود". تاوقتی که دوسال‌بعد کشته شد، همین کار راکرد ، عراق روزخوش ندید وآن ساختارفرقه‌ای پرنقص هم جانیفتاد. هنوز هم درحال تلوخوردن است....
شگردزرقاوی دراغلب کشورهای اسلامی روش آسانی برای پیشبرد کار ورسیدن به هدف‌است. هرهدفی، وبرای تبدیل افغانستان به هاب تروریسم اسلامی بهترین روش! زرقاوی مرده، اما خلفش داعش میراث خوبی از اودارد. کشتارهای افغانستان بسیاراندیشیده برنامه ریزی شده‌است. انتظار آن میرفت.
دیروزیکی ازخوانندگان جامعه‌نو پیامی بااین مضمون فرستاده که چراحرفی تازه درباره افغانستان نمیزنید واختلاف داعش وطالبان چه تاثیری برآینده دارد... سعی میکنیم پاسخ روشن وکوتاه خدمت این خواننده ارجمندکه نگران به نظرمیرسندبدهیم.
ماهم کماکان نگران هستیم. البته جالب است که تنش درمرزآذربایجان و ترکیه که به لشگرکشی ونمایش کلفتی‌بازو کشیدآنقدر ما رانگران نمیکند تامرزشرقی که ظاهرا مرزدوستی حکومت وطالبان است! علت مشخصی دارد: تنش غربی کم جان، موقت، و ازنظر خشونت نهفته درخود درحدرقابت‌طناب‌کشی است، اماسایه جنگی‌که درشرق انتظارمان رامیکشد گسترده ، بلندمدت، ودارای حدودمبهم است که حاصلی از وجودیک نادولت درافغانستان وخصلت پیش‌بینی‌ناپذیری خطمشی تروریستی است. ارزیابی های مبتنی برتجربه را، اکنون اطلاعات تازه تائیدمیکنند.
تااین لحظه، آنچه درافغانستان‌واگذارشده به طالبان رخ داده خارج ازمحدوده پیش بینی‌ها نبوده است: افغانستان باوجود نادولت‌طالبان ، زمینه اقلیمی وجمعیتی وبافت اجتماعی، و همچنین موقعیت ژئوپولیتیک، بهترین محیط برای تحدید، زیست، وتکثیر ویروس تروریسم بنیادگرا به منظور بازآرایی منطقه وشکل دهی به آینده‌آن است. گفته بودیم چشم‌اندازاین برنامه، بر درگیر کردن ایران متمرکز وزمینه آن رویارویی فرقه‌ای به جای رقابت ایدئولوژی‌های سیاسی است. مانند پراکندن ویروس دریک جامعه نامطلوب است: کافیست تحرک اولیه ویروس رااجازه دهید، بقیه راه راخودش میرود. خشمگین کردن شیعیان چاشنی یک انفجار مخوف است که امواج‌سونامی آن ازاقیانوس هند تا کناره های مدیترانه را دربرخواهد گرفت: داستان افغانستان ومهمانان این دوره ازحکومتش فاز شروع کننده ماجرا است. پاکستان از زمین و آمریکا از آسمان این فاز را تحت کنترل دارند.
امابین طالبان وداعش تقسیم کاری محسوس وجود دارد. قبلا گفته‌ایم به اختلافات آنهانباید بهای بیش ازحد داد. توافق وهمسویی آنهامهمترازاختلاف سلایق وشیوه کارشان است: طالبان بااستفاده ازمدل اسرائیل جابجایی‌های اجباری وخشن جمعیتی بوجود می‌آورد، وداعش باحملات مستقیم وچشمگیر جمعیت شیعه رابه آستانه تحریک میراند. همان داستان زرقاوی وعراق است. تفاوتش دراین است که درعراق دنبال جنگ داخلی بودند، درافغانستان هدف نهایی، بسیار بزرگتر از راه‌انداختن جنگ داخلی است. جنگی فیصله بخش، از دیدگاه فرقه‌گرایان اسلامی ، که احتمال پریدن منطقه از روی آن بسیارکم و کشیده شدن پای ایران به آن بسیار محتمل است. اختلافات خانگی برادران تروریست آنرا ازشدت نمیاندازد: هر اندازه قدرت خالص زیردندان طالبان مزه کند وبرای حفظ حکومت از بی‌قاعدگی رفتاری وناروشنی مواضع دورشده وریزش داشته باشد، داعش وهمگنان آن رویش خواهند داشت وافغانستان بیشتر به موقعیت هاب تروریسم منطقه نزدیک خواهد شد. در آن جنگ نامنظم نهایی، هردوکنار یکدیگر خواهندبود.
درباره موضع حکومت ایران در برابر این خطر حرف تازه‌ای برای گفتن نیست: مواضع حکومت کماکان مسالمت انتقادی با طالبان و به عقل نزدیکتر از ایده های مخالفان احساساتی سیاستش بوده ، ظاهرا به تقویت مواضع دفاعی ضد تحرکات تروریستی در مرزهای شرقی ادامه میدهد، و از آن مهمتر، گرایش آشکاری به خلاص کردن گریبان خود از گرفتاری در کشورهای عربی نشان داده است. شروع گفتگو با عربستان که گویا به حضور یک هیات سعودی در تهران هم منجر شده ، و کنترل تب سخنگویان در مورد مسائل با باکو و کاهش حجم شعار درباره حضور در مرز اسرائیل نشانه‌های علنی این گرایش است. باید منتظر بمانیم مشخص شود گام هسته ای بعدی کشورچیست و چه تاثیری بر رشد جوانه تهاجم تروریستی در مرزهای شرقی خواهد داشت.
🆔 @jameeno
🔸روح ابومصعب!
▫️شورای سردبیری: دربهارسال۸۵ ، دورهبرتروریستهای القاعده بحثی مکتوب داشتند: الظواهری معاون وجانشین بن‌لادن رهبرالقاعده، وابومصعب‌الزرقاوی رئیس شاخه عراق القاعده. عراق تحت اشغال ایالات متحده وزیرنفوذ ایران بود وداشت یک دولت دارای ساختارفرقه‌ای شکل میداد تاعراق تازه‌ای پدید آید. محوربحث اختلاف دیدگاهشان بود: ظواهری میگفت اولویت القاعده خروج آمریکایی‌هاست، زرقاوی میگفت باید بازی آنها رابه هم بزنیم وفرصت ثبات به دولت دست‌سازشان ندهیم. تاکتیک ؟ "آنقدر به شیعه ها حمله میکنیم ومیکشیم تاوادار به واکنش شوند وشروع به کشتن سنی‌هاکنندوتبدیل به جنگ داخلی شود". تاوقتی که دوسال‌بعد کشته شد، همین کار راکرد ، عراق روزخوش ندید وآن ساختارفرقه‌ای پرنقص هم جانیفتاد. هنوز هم درحال تلوخوردن است....
شگردزرقاوی دراغلب کشورهای اسلامی روش آسانی برای پیشبرد کار ورسیدن به هدف‌است. هرهدفی، وبرای تبدیل افغانستان به هاب تروریسم اسلامی بهترین روش! زرقاوی مرده، اما خلفش داعش میراث خوبی از اودارد. کشتارهای افغانستان بسیاراندیشیده برنامه ریزی شده‌است. انتظار آن میرفت.
دیروزیکی ازخوانندگان جامعه‌نو پیامی بااین مضمون فرستاده که چراحرفی تازه درباره افغانستان نمیزنید واختلاف داعش وطالبان چه تاثیری برآینده دارد... سعی میکنیم پاسخ روشن وکوتاه خدمت این خواننده ارجمندکه نگران به نظرمیرسندبدهیم.
ماهم کماکان نگران هستیم. البته جالب است که تنش درمرزآذربایجان و ترکیه که به لشگرکشی ونمایش کلفتی‌بازو کشیدآنقدر ما رانگران نمیکند تامرزشرقی که ظاهرا مرزدوستی حکومت وطالبان است! علت مشخصی دارد: تنش غربی کم جان، موقت، و ازنظر خشونت نهفته درخود درحدرقابت‌طناب‌کشی است، اماسایه جنگی‌که درشرق انتظارمان رامیکشد گسترده ، بلندمدت، ودارای حدودمبهم است که حاصلی از وجودیک نادولت درافغانستان وخصلت پیش‌بینی‌ناپذیری خطمشی تروریستی است. ارزیابی های مبتنی برتجربه را، اکنون اطلاعات تازه تائیدمیکنند.
تااین لحظه، آنچه درافغانستان‌واگذارشده به طالبان رخ داده خارج ازمحدوده پیش بینی‌ها نبوده است: افغانستان باوجود نادولت‌طالبان ، زمینه اقلیمی وجمعیتی وبافت اجتماعی، و همچنین موقعیت ژئوپولیتیک، بهترین محیط برای تحدید، زیست، وتکثیر ویروس تروریسم بنیادگرا به منظور بازآرایی منطقه وشکل دهی به آینده‌آن است. گفته بودیم چشم‌اندازاین برنامه، بر درگیر کردن ایران متمرکز وزمینه آن رویارویی فرقه‌ای به جای رقابت ایدئولوژی‌های سیاسی است. مانند پراکندن ویروس دریک جامعه نامطلوب است: کافیست تحرک اولیه ویروس رااجازه دهید، بقیه راه راخودش میرود. خشمگین کردن شیعیان چاشنی یک انفجار مخوف است که امواج‌سونامی آن ازاقیانوس هند تا کناره های مدیترانه را دربرخواهد گرفت: داستان افغانستان ومهمانان این دوره ازحکومتش فاز شروع کننده ماجرا است. پاکستان از زمین و آمریکا از آسمان این فاز را تحت کنترل دارند.
امابین طالبان وداعش تقسیم کاری محسوس وجود دارد. قبلا گفته‌ایم به اختلافات آنهانباید بهای بیش ازحد داد. توافق وهمسویی آنهامهمترازاختلاف سلایق وشیوه کارشان است: طالبان بااستفاده ازمدل اسرائیل جابجایی‌های اجباری وخشن جمعیتی بوجود می‌آورد، وداعش باحملات مستقیم وچشمگیر جمعیت شیعه رابه آستانه تحریک میراند. همان داستان زرقاوی وعراق است. تفاوتش دراین است که درعراق دنبال جنگ داخلی بودند، درافغانستان هدف نهایی، بسیار بزرگتر از راه‌انداختن جنگ داخلی است. جنگی فیصله بخش، از دیدگاه فرقه‌گرایان اسلامی ، که احتمال پریدن منطقه از روی آن بسیارکم و کشیده شدن پای ایران به آن بسیار محتمل است. اختلافات خانگی برادران تروریست آنرا ازشدت نمیاندازد: هر اندازه قدرت خالص زیردندان طالبان مزه کند وبرای حفظ حکومت از بی‌قاعدگی رفتاری وناروشنی مواضع دورشده وریزش داشته باشد، داعش وهمگنان آن رویش خواهند داشت وافغانستان بیشتر به موقعیت هاب تروریسم منطقه نزدیک خواهد شد. در آن جنگ نامنظم نهایی، هردوکنار یکدیگر خواهندبود.
درباره موضع حکومت ایران در برابر این خطر حرف تازه‌ای برای گفتن نیست: مواضع حکومت کماکان مسالمت انتقادی با طالبان و به عقل نزدیکتر از ایده های مخالفان احساساتی سیاستش بوده ، ظاهرا به تقویت مواضع دفاعی ضد تحرکات تروریستی در مرزهای شرقی ادامه میدهد، و از آن مهمتر، گرایش آشکاری به خلاص کردن گریبان خود از گرفتاری در کشورهای عربی نشان داده است. شروع گفتگو با عربستان که گویا به حضور یک هیات سعودی در تهران هم منجر شده ، و کنترل تب سخنگویان در مورد مسائل با باکو و کاهش حجم شعار درباره حضور در مرز اسرائیل نشانه‌های علنی این گرایش است. باید منتظر بمانیم مشخص شود گام هسته ای بعدی کشورچیست و چه تاثیری بر رشد جوانه تهاجم تروریستی در مرزهای شرقی خواهد داشت.
🆔 @jameeno
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment