فشارهای روزانه ، مانعی برای پرداختن به چالش های آینده

مطالعات بلایا نشان داده است که جنسیت، نژاد، قومیت، تحصیلات و طبقه‌ی اجتماعی، ساختار و ترکیب خانواده تاثیر زیادی بر ادراک و رفتار دارند. وقتی از بلایای آینده مانند کمبود آب شرب در شهرها و مدیریت مصرف و یا تنش آبی با مردم صحبت می شود با عدم پذیرش و اهمیت ندادن روبرو می شویم.

یا در محافل مدیریتی مثلا توسل جستن به « فرهنگ سازی» به عنوان شاه کلید مدیریت مصرف آب و منابع طبیعی و.. یاد می شود. اما تجربه نشان داده که تا کنون نه تنها توفیقی در فرهنگ سازی بدست نیامده ، بلکه روز به روز بر دامنه فجایع و مصرف حریصانه افزوده شده است.
برای بسیاری این سوال مطرح است که به چه دلایلی مردم به هشدارها بی توجهند. این مساله باید از دو جنبه مورد توجه قرار گیرد :

- اول اینکه درسطوح مدیریتی وسیاست گذاری برای دولتها و سیستم حکمرانی «منافع آنی اعتبار ساز» که به عنوان دستاورد سیاستی و تحت عنوان توسعه به گروههای فشار فشار و طرفدار معرفی می کنند بسیار مهمتر از آینده و اهداف بلندت مدت است.

- دوم این که مردم بسیار بیشتر بر دغدغه‌های روزانه و کاهش فشارهای ناشی از آن تمرکز دارند تا رویدادهایی که مربوط به آینده است، خصوصا برای جمعیت‌های کم درآمدی که هر روز با فشارهای روزانه مالی و روانی مواجه می‌شوند، اساساصحبت ازآینده همچون طنزی تلخ تلقی می شود.

روانشناسی اجتماعی تاکید می‌کند که عواملی مانند افزایش ادراک شخصی از ریسک و خودکارآمدی شخصی‌ در مواجهه با خطرات می‌تواند رفتار خودحفاظتی را ترغیب کند، اما این درصورتی ممکن است که اولا فرد تحت تاثیر فشارهای مداوم روزمره قرار نداشته باشد،
ثانیا با بازنگری درقوانین به رویکردهای مدیریت سیاسی که منجر به ترجیح سیطره منافع کوتاه مدت مخرب و توسعه ضداجتماعی بر اهداف بلندمدت تر و توسعه پایدار می شود پایان داده شود./ مهتا بذرافکن


🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾