عدم رمزنگاری: خود دنباله “در زدن” به صورت متن ساده (Plaintext) در شبکه ارسال میشود و توسط مهاجمی که ترافیک شبکه را شنود میکند (Sniffing) قابل مشاهده است. اگر مهاجم الگو را کشف کند، میتواند از آن برای باز کردن پورت برای خودش استفاده کند. راه حل: استفاده از تکنیک Single Packet Authorization (SPA) که در آن یک بسته رمزنگاری شده و امضا شده (با کلید متقارن یا نامتقارن) ارسال میشود. ابزارهایی مانند fwknop این کار را انجام میدهند. آسیبپذیری در برابر حملات Replay: اگر مهاجم دنباله را ضبط کند، میتواند آن را دوباره ارسال (Replay) کرده و پورت را باز کند. مشکلات در شبکههای پیچیده (مانند NAT): اگر کاربر پشت یک شبکه NAT با چندین کاربر دیگر باشد، باز شدن پورت برای IP عمومی آن شبکه، دسترسی را برای همه کاربران آن شبکه باز میکند. وابستگی به ترتیب بستهها: در شبکههای پرازدحام، ممکن است بستههای “در زدن” با ترتیب اشتباه به سرور برسند و الگو شناسایی نشود. (استفاده از TCP به جای UDP میتواند این مشکل را تا حدی حل کند).