مینی مال

بسیاری مینی‌مال را یک قالب می‌دانند در حالی که مینی مال یک قالب نیست. مینی‌مال یک جریان ادبی است یکی از آخرین جنبش‌های قرن بیستم که از اواخر قرن شروع شده و از نقاشی و مجسمه سازی شروع شد. در ابتدا هم روس ها به دلیل استقبال از مکتب باروک این کار را شروع در واقع جمعیت در آنجا زیاد بود و آنها مجبور شدند که روی بیاورند به جریان مینی مال. بعدها از نقاشی و هنرهای تجسمی، مینی‌مال به سمت سینما و بعد هم ادبیات گرایش پیدا کرد. همزمان با سینما موسیقی نیز به سمت مینی‌مالیست تمایل پیدا کرد که از سردمداران آن می‌توان تری رایلی و یا فیلیپ گلاس را نام برد. در واقع در مینی مال به جای اینکه بگوییم نهال دیگر از شکل کامل آن حرف می‌زنیم از درخت حرف می‌زنیم ولی بدون شاخ و برگ.

یونان در ادامه صحبت هایش افزود: مینی مالیست ها عناصر غیر ضروری را حذف کردند، برای شخصیت‌ها اهمیتی دیگر قائل نشدند و محدودیت را در زمان و مکان بسط دادند. مینی مال در داستان نویسی بر پایه گفتگو شکل گرفت. در مینی مال وقتی که گفتگو می‌کنیم و یا وقتی که می‌خواهیم خیلی چیزها را توصیف کنیم، می‌توانیم در یک دیالوگ خیلی راحت به خواننده خبر دهیم. البته باید این را هم بگویم که خیلی‌ها فکر می‌کنند اگر داستانی کوتاه نوشته شود حتما مینی مال است در حالی که اینگونه نیست. مینی‌مال‌های بسیار خوبی مثل پیرمرد و دریا هستند که با وجود اینکه رمان‌های قطوری هستند اما مینی‌مال محسوب می‌شود.

نویسنده مجموعه داستان‌های مینی‌مال فرشته‌ها ادامه داد: ما سه نوع داستان کوتاه داریم داستانی که فرانسوی‌ها به آن لوبل میگویند یا همان فلش فیکشن که آقای جیمز توماس یکی از شارحان این قالب فلش، معتقد بود که فلش فیکشن از ۳۰۰ کلمه تا ۱۰۰۰ کلمه است و میکرو و غالب کوچکتر از آن بین ۱۰ تا ۳۰۰ کلمه اما هر چه قدر به جلو تر می‌آییم داستان های مینی مال باز کوتاه تر می‌شود و امروزه از مینی مال هایی صحبت می‌شود که از صفر کلمه شروع میشود تا ۵۵ کلمه. منتقدان آمریکایی این نوع داستان‌ها را به آدامس شیک بادکنکی یا واقع گرایی سوپر مارکتی یا خیلی چیزهای دیگر توصیف کرده اند اما منتقدان منصف از این به عنوان داستان های یک دقیقه ای و یا رعد و برق نام بردند و معتقد بودند این نیاز جامعه است داستان‌های کوتاه کوتاه ۲ کلمه هم داریم که علمدار آن استنلی بابرین آمریکایی است. استنلی بابرین داستان دوکلمه‌ای مشهوری دارد با نام درباره یک روز از زندگی مردی که لباس خرس پوشیده بود و خود داستان این است شلیک نکنید. در داستان های کوتاه باید داستان اتفاق بیافتد بطور تمام و کمال و با حذف همه چیزهای غیرضروری

@molavi_asar_o_afkar
@ferdosesokhan

Comments

Be the first to add a comment