تعریف روش علمی چندان آسان نیست. فرایند شامل مشاهده کردن و فرضیه‌سازی از مشاهدات است، سپس پیش‌بینی‌های خاصی براساس آن فرضیات انجام می‌شود، سپس مشاهدات بیشتر برای آزمودن پیش‌بینی‌ها صورت می‌گیرد تا فرضیه اولیه را تایید، تکذیب یا باطل کند. این فرایند تعامل مداوم بین مشاهده، نتیجه‌گیری، پیش‌بینی و سنجیدن آن با شواهد است. اما توجه کنید که مشاهدات برای جمع‌آوری داده در خلا انجام نمی‌شود. فرضیه نحوهٔ جمع‌آوری داده توسط دانشورز را شکل می‌دهد، و خود این فرضیات تحت تاثیر آموزش، فرهنگ و برخی تمایلات خاص مشاهده‌گر شکل می‌گیرند. مشاهده کلید است. ستاره‌شناش بریتانیایی سر آرتور استنلی ادینگتون تشبیهی قانونی را برای توصیف این مسئله به کار می‌برد: «برای درستی نتایج علم فیزیکی، مشاهده دیوان عالی استیناف است.» تمامی حقایق در علم مشروط هستند و در معرض چالش و تغییر هستند، از این رو علم را نمی‌توان یک «چیز» نامید؛ بیشتر، یک روش برای کشف است که منجر به نتایج مشروط می‌شود.

~ مایکل شرمر

#گفتاورد #شرمر
@science4lifee