#ائتلاف
در اغلب کشورهای پیشرفته جهان، ائتلاف‌های سیاسی چنین شکل می‌گیرند که گروه‌ها یا فعالان سیاسی گرد هم می‌آیند، مذاکراتی می‌کنند، چارچوب و اساسنامه‌ای می‌نویسند، تقسیم کار و مسئولیت می‌کنند؛ سپس طرح‌ها و پروژه‌هایی را تعیین و پیگیری می‌نمایند.
بسیاری از موفق‌ترین ائتلاف‌های سیاسی تاریخ اینچنین شکل گرفتند. حتی برخی از آنها کم‌کم از یک ائتلاف نیز منسجم‌تر شده و از دل‌شان یک یا چند حزب سیاسی زاده شد.
در ایران اما از فرط واپسماندگی فرهنگی-سیاسی و از آنجا که همه چیزمان باید به همه چیزمان بیاید و خلاصه «بیله دیگ، بیله چغندر»، برخی چهره‌ها به جای تماس مستقیم و گفتگوی صادقانه با یکدیگر، روشی که برگزیده‌اند آنست که بقیه را آنقدر در فشار و رودربایستی قرار دهند تا ائتلافی شکل گیرد!
چندین هفته است که هواداران گمنام یا غیرگمنام چهار پنج فعال سیاسی/اجتماعی در شبکه‌های اجتماعی راه افتاده‌اند به چهار پنج فعال دیگر اصرار می‌کنند که باید ائتلاف تشکیل دهید، وگرنه خودخواه‌اید و مسئولیت دلسرد شدن مردم یا شکست اعتراضات با شماست و غیره.
بخش مضحک‌تر ماجرا اینجاست که:
نخست، هیچکس توضیح نمی‌دهد که چرا الّا و بلّا باید حتما حتما همین چهار پنج نفر خاص ائتلاف تشکیل دهند؟ خلاصه این چهار پنج نفر چه صلاحیت یا قدرت جادویی ویژه‌ای دارند؟
دوم و مهم‌تر آنکه، چرا هیچیک از این چهار پنج نفر تاکنون نتوانسته یا نخواسته یک سازمان سیاسی بسازد؟و اگر کسی نخواسته یا نتوانسته یک گروه ده بیست نفره از هواداران خود را در قالب یک سازمان سیاسی گرد هم بیاورد و چند طرح و پروژه عملی را پیش ببرد، وجود او چه گلی به سر ائتلاف می‌زند؟
سوم، چرا برای تشکیل ائتلاف سیاسی، حتما باید همه این پنج شش نفر همزمان حضور داشته باشند؟ چرا نمی‌توان از کوچک آغازید تا به بزرگ رسید؟ مثلا چرا دو نفرشان نمی‌توانند با هم یک ائتلاف کوچک شکل دهند، بعد کم‌کم بقیه به آنها بپیوندند؟
چهارم، گیریم که ائتلاف تشکیل شد، برنامه آن چیست؟ بعدش می‌خواهید چه کنید؟ اگر طرحی دارید، چرا هم اینک اعلام نمی‌‌کنید؟ شاید حتی پیش از ائتلاف هم بتوان بخشی از آن طرح‌ها را اجرا کرد. از کجا معلوم که در برخی موارد، هوار زدن برای ائتلاف بهانه و توجیهی برای هیچ کاری نکردن نباشد؟
پنجم، آیا معقول‌تر نیست که نخست طرح و برنامه‌‌ها اعلام شود، سپس متناسب با آن طرح‌ها، اعضا یا گروه‌های ائتلاف برگزیده شوند؟ شما اگر بخواهید یک شرکت استارت-آپ بزنید، آیا متناسب با طرح و برنامه‌های خود از تخصص‌های مورد نیاز نیرو جذب می‌کنید؟ یا نخست افرادی را جذب می‌کنید و بعد تازه تصمیم می‌گیرید که چه کنید؟ آیا اسب را جلوی گاری می‌بندید یا گاری را جلوی اسب؟
#شروان_فشندی
@flith
در اغلب کشورهای پیشرفته جهان، ائتلاف‌های سیاسی چنین شکل می‌گیرند که گروه‌ها یا فعالان سیاسی گرد هم می‌آیند، مذاکراتی می‌کنند، چارچوب و اساسنامه‌ای می‌نویسند، تقسیم کار و مسئولیت می‌کنند؛ سپس طرح‌ها و پروژه‌هایی را تعیین و پیگیری می‌نمایند.
بسیاری از موفق‌ترین ائتلاف‌های سیاسی تاریخ اینچنین شکل گرفتند. حتی برخی از آنها کم‌کم از یک ائتلاف نیز منسجم‌تر شده و از دل‌شان یک یا چند حزب سیاسی زاده شد.
در ایران اما از فرط واپسماندگی فرهنگی-سیاسی و از آنجا که همه چیزمان باید به همه چیزمان بیاید و خلاصه «بیله دیگ، بیله چغندر»، برخی چهره‌ها به جای تماس مستقیم و گفتگوی صادقانه با یکدیگر، روشی که برگزیده‌اند آنست که بقیه را آنقدر در فشار و رودربایستی قرار دهند تا ائتلافی شکل گیرد!
چندین هفته است که هواداران گمنام یا غیرگمنام چهار پنج فعال سیاسی/اجتماعی در شبکه‌های اجتماعی راه افتاده‌اند به چهار پنج فعال دیگر اصرار می‌کنند که باید ائتلاف تشکیل دهید، وگرنه خودخواه‌اید و مسئولیت دلسرد شدن مردم یا شکست اعتراضات با شماست و غیره.
بخش مضحک‌تر ماجرا اینجاست که:
نخست، هیچکس توضیح نمی‌دهد که چرا الّا و بلّا باید حتما حتما همین چهار پنج نفر خاص ائتلاف تشکیل دهند؟ خلاصه این چهار پنج نفر چه صلاحیت یا قدرت جادویی ویژه‌ای دارند؟
دوم و مهم‌تر آنکه، چرا هیچیک از این چهار پنج نفر تاکنون نتوانسته یا نخواسته یک سازمان سیاسی بسازد؟و اگر کسی نخواسته یا نتوانسته یک گروه ده بیست نفره از هواداران خود را در قالب یک سازمان سیاسی گرد هم بیاورد و چند طرح و پروژه عملی را پیش ببرد، وجود او چه گلی به سر ائتلاف می‌زند؟
سوم، چرا برای تشکیل ائتلاف سیاسی، حتما باید همه این پنج شش نفر همزمان حضور داشته باشند؟ چرا نمی‌توان از کوچک آغازید تا به بزرگ رسید؟ مثلا چرا دو نفرشان نمی‌توانند با هم یک ائتلاف کوچک شکل دهند، بعد کم‌کم بقیه به آنها بپیوندند؟
چهارم، گیریم که ائتلاف تشکیل شد، برنامه آن چیست؟ بعدش می‌خواهید چه کنید؟ اگر طرحی دارید، چرا هم اینک اعلام نمی‌‌کنید؟ شاید حتی پیش از ائتلاف هم بتوان بخشی از آن طرح‌ها را اجرا کرد. از کجا معلوم که در برخی موارد، هوار زدن برای ائتلاف بهانه و توجیهی برای هیچ کاری نکردن نباشد؟
پنجم، آیا معقول‌تر نیست که نخست طرح و برنامه‌‌ها اعلام شود، سپس متناسب با آن طرح‌ها، اعضا یا گروه‌های ائتلاف برگزیده شوند؟ شما اگر بخواهید یک شرکت استارت-آپ بزنید، آیا متناسب با طرح و برنامه‌های خود از تخصص‌های مورد نیاز نیرو جذب می‌کنید؟ یا نخست افرادی را جذب می‌کنید و بعد تازه تصمیم می‌گیرید که چه کنید؟ آیا اسب را جلوی گاری می‌بندید یا گاری را جلوی اسب؟
#شروان_فشندی
@flith
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment