عمر ما انسان‌ها آنقدر کوتاه است که باید تلاش کنیم هر چه بهتر و بهینه‌تر از آن استفاده کنیم. شاید این را کسی که در روزهای پایانی زندگی خودش است بهتر درک کند، همانطوری که کارآفرین فقید استیو جابز در سخنرانی‌هایش در زمان بیماری می‌گفت "این که می ‌انم در حال مردن هستم به من این پیام را می‌دهد که "وقت آنچنانی ندارم و باید بهتر از وقتم استفاده کنم.

و اما این عمری که اکنون متوسطش هفتاد تا هشتاد سال است (که البته به لطف بهبود کیفیت زندگی به این میزان رسیده است وگرنه دانشمندان از آزمایشهای ژنتیکی اخیراً دریافته‌اند که عمر انسان باید حدودا سی و هشت سال باشد). سالهای زیادی از آن آنچنان قابل استفاده نیست و باید تلاش کرد هرچه زودتر پخته شد و هر چه زودتر از آن استفاده کرد.
از همین روی است که امروزه می‌بینیم در کشورهایی پیشرفته دنیا جوانان از سنین ابتدایی دانشگاه به پختگی رسیده و سن مدیران برجسته کشورها به سی و اندی سال کاهش یافته است، حال آنکه هنوز در کشور ما این سنین را سن گشت و گذار و خوش گذرانی می‌نامند.

و اما راه رسیدن به این بلوع و پختگی زود هنگام سرمایه ‌گذاری روی خود آن هم در دهه بیست سالگی است.
@noorandbook