.
فردا روز جهانی کارگر است. چندین پیام از کارگران در ایران دریافت کرده‌ایم که به نوبت منتشر خواهد شد:
.
«من یه کارگرم. دیگه هییچ پولی ندارم که خرج کنم. اجاره خونم مونده و خرج خوراک. الان ۶ ساله ازدواج کردم بچه‌دار نشدیم راستش تو خرج خودمون موندیم نخواستم بچه‌دار بشم. هر سال می‌گم سال دیگه شرایط بهتر می‌شه. انقدر زندگیم سخت شده که دیگه حتی کوچکترین امیدی نیست که بتونم از پسش بر بیام و به خاطرش تلاش کنم. خیلی عصبی شدم. فقط دلم میخواد زودتر بمیرم راحت شم. اینو میدونم صدای من و امثال من به هیچ جا نمی‌رسه مگه این‌که همه مردم متحد بشن و این درخت فاسد رو از ریشه قطع کنن و به جاش نهال امید و آزادی بکارن. به امید اون روز چه باشم چه نباشم.» و همراه دیگری نوشته:
«سلام! اگه این پیام رو می‌خونید فقط ۳۰ ثانیه خودتون رو جای ما تصور کنید؛ از برج ۱۱ تا الان بیکاریم چی بخوریم؟ چطور کرایه خونه خرج زن و بچه خرید خونه نون شب رو بدیم؟ به همه اینا فک کن... پول نداشته باشی تن سالم مفت هم نمی‌ارزه. من مجبورم برم بیرون که کار پیدا کنم پول خرید ماسک و دستکش هم ندارم. ممکنه مریض بشم چاره چیه؟ بمونم خونه هم کسی نون بهم نمیده!» کارگران عزیز!
تجربه‌های خود از این روزها را با دیگران به اشتراک بگذارید!

روی لینک گوگل‌فرم بزنید و پیام‌تان را بفرستید.
https://bit.ly/3c3FBU6

طرح:
اقتصاد رانتی؛ زنجیری بر دست کارگر
اثر شاهرخ حیدری

#کارگران
#روز_جهانی_کارگر

@Tavaana_TavaanaTech

1 comment

به نظر شما، درمیان وبه اشتراک گذاری درد و رنج کارگران و دیگر اقشار زیر فشار له کننده اقتصادی، چه دردی را دوا می کند...توانا....