🎮 «صندلی خالی» تنها چیزی که این روزها مهم است! 🔸 از همان لحظهی اول که معلوم شد صندلی ریاستجمهوری خالی شده، تمام فکر و ذکر بسیاری همین «صندلی خالی» شد؛ از متوهمانی که در مدیریت خانواده خود ماندهاند و دلشان میخواهد کاندیدا شوند تا کاندیداهای ناکامی که سالهاست حسرت این جایگاه را دارند؛ اما از همه دلواپستر دولتمردانی هستند که میدانند در شرایط عادی توانایی ادارهی یک نانوایی را هم ندارند و باید از الان هزار مدل چرخ و تاب بخورند تا شاید در دولت بعدی هم باشند...
🔸 این داستانی است که از همان لحظات اول آغاز شده و در طول روزهای آینده تا زمان انتخابات، وضعیت غالب در فضای سیاسی است. سهمخواهی از دولت آینده، ترس از حذف و از دست دادن جایگاه، نگرانی از تغییر مناسبات با دولت و تغییر ارتباطات منفعتزا و... بقیهی امور را در ردهی بیاهمیتترین مسائل قرار میدهد و میتوان گفت که ناتوانی مدیریت موجود به مراتب بیشتر خواهد شد.
🔸 در این میان، تعریف و تجلیلهایی که از قربانیان این سانحهی هوایی میشود تبدیل به ابزارهایی تبلیغاتی برای کاندیداها میشود ( البته همین الان هم همینطور است اما به صورت غیررسمی!) و به جای اینکه ضعفهای عدیدهی دولت فعلی مورد توجه قرار گیرد و از این فرصت برای جبران سوءمدیریتها استفاده شود، بازهم شعار و وعدههای عجیب و غریب قبلی بازتولید میشود و بر ادامهی راه دولت فعلی پافشاری میشود!
🔸 با این وصف بازهم چشمانداز امیدوارکنندهی پیش روی کشور وجود ندارد، راه دولت آینده از الان ترسیم شده و این میان راندگانی که بار دیگر سعی دارند با ابراز ارادت و خاکساری دوباره وارد میدان رقابت شوند، باز هم بازندهترین گروه خواهند بود، همانهایی که این روزها سعی دارند با روشهای کودکانه نام خودشان را در بین نام نامزدهای انتخابات پیشرو جا بدهند!
🔸 دنیای سیاست همین است: دنیای کسب قدرت و حفظ آن. دنیای تقسیم صندلیها و عنوانها، دنیای ارزشگذاری با شرایط روز، بالا و پایین شدنها و رقابتهای واقعی و رفاقتهای دروغین، دنیای محاسبه و نرخگزاری روی همه چیز، هر حرف و پیام و حضوری... و از همه مهمتر عوامفریبیهای مضحک؛ مگر میتوان برای این دنیا تقدس قائل بود؟!
🖋 #محمدحسین_روانبخش
🫥@Ellinne✍️