✍️ علت انتشار پست 👆در امروز این است که استاد شهریار، این شعر را به مناسبت درگذشت علامه طباطبایی سروده‌اند و طبق تاریخ قمری، درگذشت مرحوم علامه در هجدهم محرم الحرام 1402 واقع شده است.
متاسفانه در تاریخ رسمی کشور ما، معمول چُنین است که سالروز درگذشت بزرگان را به تاریخ شمسی، درج می‌کنند.
▪️آیت الله حسینی طهرانی، از شاگردان خاص علامه، نسبت به تبدیل تاریخ قمری به شمسی به عنوان یک تحریف تاریخی، تذکری جدی می‌دهند و چون این مساله نسبت به علامه طباطبایی هم اتفاق افتاده بود، می‌فرمایند:

▪️روزنامه آستان قدس مشهد، سال دوّم، شماره 549، در روز چهارشنبه 15 ربيع الثّانى 1410هجريّه قمريّه كه روز 24 آبان 1368 شمسى است، (شعری را) از علّامه طبع نموده است، و مَعَ الاسَف اين روز را به حساب شمسى، سالروز رحلت علّامه طباطبائى پنداشته است، و سالروز رحلت را بر خلاف جميع موازين شرعى، به سال شمسى به حساب آورده است؛ روز رحلت علّامه، هجدهم محرّم است نه پانزدهم ربيع الثّانى؛ فَتأمَّلْ و افْهَم! امّا ضلالت، انسان را بدينجاها مى‏كشاند.
خشت اوّل چون نهد معمار كج تا ثريّا مى‏رود ديوار كج‏

@AllameTabatabaei