با سلام
از آنجایی که یکی از اهداف ما در «جمهور تی وی» رسانه شدن برای افراد و موضوعات بی صدا است تا جهان های اجتماعی متخاصم و دور از هم، یکدیگر را در جامعه ایرانی فهم کرده و فضای بینِ ذهنیتی ایجاد نماییم، باز خوردهایی از اولین برنامه ضد نور با موضوع «آقا زادگی» را جهت فهم همدلانه تر موضوع بازتاب می دهیم؛
پیام یکی از مخاطبین:
خداقوت به همگی
تشکر می‌کنم از اینکه باب صحبت رو در مورد فرزندان مسئولین باز کردید.
پدر بنده هم مسئولیت داشت ولی نه در سطوح رده اول بلکه سطوح پایین تر در... [ این بخش حذف شده است]
از کودکی رفتار سختگیرانه و دیکتاتوری داشتن، مدتی در اهواز مشغول فعالیت بودند که اون موقع هنوز کودک غیرمدرسه ای بودم اما خاطرات بدی دارم. در یک منطقه به شدت محروم خونه گرفته بودن. یادم هست یک روز اومدن از سر کار و عصبانی شده بود و با پا را با پوتین روی صورتم گذاشت...یا یک بار با عرض معذرت سرم را داخل مدفوع داخل دستشویی کرد. اینقدر می ترسیدم و فضا بسته بود که حتی یادم هست پدرم خواب بود و می ترسیدم سرفه کنم و..
بزرگتر هم که شدم همین رفتارها ادامه داشت. کتک های شدید و بهانه گیری و تحقیر .. جوری که اگر مادرم قصد داشت برای مدتی نسبتا طولانی بیرون بره از منزل باید دغدغه پیدا میکردم و آرزو میکردم که نره
وقتی جوان بودم من را لخت کرد و انداخت در راه پله و مادربزرگ و عمه و خانواده و دیگه خودتان فکر کنید چه وضعی بود؟ یک بار روی سرم ادرار کرد و متاسفانه گاهی آزار و اذیت جنسی سطحی هم داشت!
من حتی در سنین پایین افکار خودکشی در ذهنم آمده بود گرچه هیچ وقت دست به خودکشی نزدم.
من از اول راهنمایی وارد مدارس سمپاد شدم و دیپلم را هم از سمپاد گرفتم، و خودتون میدونید چه رقابت مسخره و زجرآور و چه فشاری توی اون مدارس هست. و این مدرسه هم پولی بود و اگر قسط مدرسه می رسید گاهی باید منتظر میبودم که باید کتک پول پرداختی را نوش جان کنم حتی اگر رسما اعلام نمی کرد به این دلیل هست دیگه میشد حدس زد به چه دلیل هست.
حدود سوم دبیرستان یا همون حوالی بود که کم کم از خانه به تدریج فرار کردم اما نه اینکه واقعا فرار کرده باشم بلکه رفتم در انباری خانه زندگی کردم که از چشم پدر و فشارها مخفی باشم. مادر هم همراهی کرد. چند سالی به همین منوال گذشت.
رتبه ام توی کنکور خوب نشد در حالیکه چند تا از همدوره ای ها دانشگاه شریف و تهران و علم و صنعت و خواجه نصیر و اینها قبول شده بودن...افسردگی گرفته بودم....وضع اسفناکی داشتم...نهایتا با کنکور انسانی وارد دانشگاه شدم و..دیگه خودتان فکرش را بکنید که چطور زندگی کردم.
بالای سی سال سن دارم، الان نه خونه دارم، نه ماشین دارم، نه حتی یک دوچرخه دارم. زن و بچه هم ندارم ...پدر و مادرم ویلایی در روستا ساختن و مهاجرت کردن اون جا و من در همون خونه قبلی خودمون ساکن هستم و رابطه ام با پدرم قطع هست و این یعنی نداشتن یک حامی قوی. فکر کنید چطور باید خواستگاری برم و چی باید بگم.
چند سال پیش، بواسطه گرفتن یک ایمیل با یک به ظاهر خانمی آشنا شدم، وقتی مثلا صیغه محرمیت خوندیم و چند روزی که گذشت و بنده را کمی هم وارد فاز عاطفی و اینها کرده بود گفت که سکس چنج کرده و شد قوز بالا قوز!
گریه میکرد و فکر کنید که چه شد؟ من احمق مدت ها رفتم و باهاش زندگی میکردم و رابطه جنسی هم داشتم. اما از نظر معنوی و روحی و اینها به هم ریخته بودم و احساس میکردم یک جای کار میلنگه ..(گرچه تجربه معنوی هر شخص، یک امر شخصی است اما الان اعتقاد دارم با کمی دستکاری، جنسیت شخص تغییر نمیکنه)
از دست ایشون هم خلاص شدم. با یک نفر دیگه مدتی بعد از طریق سایت همسریابی آشنا شدم و محرمیت خواندم و مدتی هم به شهر ایشون مهاجرت کردم و با هم رابطه داشتیم، اما اختلاف سنی زیادی داشتیم.
خلاصه این یه کلیاتی از قضیه بود
توی هم دوره ای های من شاید پدر من جزو معدود افرادی بود که مدرک بالاتر از دیپلم داشت، و شاید از معدود افرادی بود که شغلی در رده های نظامی داشت
با این حال در مدرسه در مجموع وضع خورد و خوراک و پوشاک و اینها تقریبا جالب نبود. گاهی حتی دزدی میکردم، از پول تا کتاب!
حال فکر کنید در آینده چه عذاب وجدانی برای آدم باقی میگذاره و برای آخرت چه باید کرد!
در حال حاضر بدون درآمد هستم و با این وضع اقتصاد مملکت و این پشتوانه حمایت پدر! باید چه کنم ؟
کاش پدرم یک کارگر ساده و بیسواد بود اما عشق در منزل می آورد!
تیزر برنامه «آقازادگی»
https://t.me/jomhourtv/123
لینک برنامه در تلگرام
https://t.me/jomhourtv/124
لینک برنامه در آپارات
https://www.aparat.com/v/0c23U
@jomhourtv
از آنجایی که یکی از اهداف ما در «جمهور تی وی» رسانه شدن برای افراد و موضوعات بی صدا است تا جهان های اجتماعی متخاصم و دور از هم، یکدیگر را در جامعه ایرانی فهم کرده و فضای بینِ ذهنیتی ایجاد نماییم، باز خوردهایی از اولین برنامه ضد نور با موضوع «آقا زادگی» را جهت فهم همدلانه تر موضوع بازتاب می دهیم؛
پیام یکی از مخاطبین:
خداقوت به همگی
تشکر می‌کنم از اینکه باب صحبت رو در مورد فرزندان مسئولین باز کردید.
پدر بنده هم مسئولیت داشت ولی نه در سطوح رده اول بلکه سطوح پایین تر در... [ این بخش حذف شده است]
از کودکی رفتار سختگیرانه و دیکتاتوری داشتن، مدتی در اهواز مشغول فعالیت بودند که اون موقع هنوز کودک غیرمدرسه ای بودم اما خاطرات بدی دارم. در یک منطقه به شدت محروم خونه گرفته بودن. یادم هست یک روز اومدن از سر کار و عصبانی شده بود و با پا را با پوتین روی صورتم گذاشت...یا یک بار با عرض معذرت سرم را داخل مدفوع داخل دستشویی کرد. اینقدر می ترسیدم و فضا بسته بود که حتی یادم هست پدرم خواب بود و می ترسیدم سرفه کنم و..
بزرگتر هم که شدم همین رفتارها ادامه داشت. کتک های شدید و بهانه گیری و تحقیر .. جوری که اگر مادرم قصد داشت برای مدتی نسبتا طولانی بیرون بره از منزل باید دغدغه پیدا میکردم و آرزو میکردم که نره
وقتی جوان بودم من را لخت کرد و انداخت در راه پله و مادربزرگ و عمه و خانواده و دیگه خودتان فکر کنید چه وضعی بود؟ یک بار روی سرم ادرار کرد و متاسفانه گاهی آزار و اذیت جنسی سطحی هم داشت!
من حتی در سنین پایین افکار خودکشی در ذهنم آمده بود گرچه هیچ وقت دست به خودکشی نزدم.
من از اول راهنمایی وارد مدارس سمپاد شدم و دیپلم را هم از سمپاد گرفتم، و خودتون میدونید چه رقابت مسخره و زجرآور و چه فشاری توی اون مدارس هست. و این مدرسه هم پولی بود و اگر قسط مدرسه می رسید گاهی باید منتظر میبودم که باید کتک پول پرداختی را نوش جان کنم حتی اگر رسما اعلام نمی کرد به این دلیل هست دیگه میشد حدس زد به چه دلیل هست.
حدود سوم دبیرستان یا همون حوالی بود که کم کم از خانه به تدریج فرار کردم اما نه اینکه واقعا فرار کرده باشم بلکه رفتم در انباری خانه زندگی کردم که از چشم پدر و فشارها مخفی باشم. مادر هم همراهی کرد. چند سالی به همین منوال گذشت.
رتبه ام توی کنکور خوب نشد در حالیکه چند تا از همدوره ای ها دانشگاه شریف و تهران و علم و صنعت و خواجه نصیر و اینها قبول شده بودن...افسردگی گرفته بودم....وضع اسفناکی داشتم...نهایتا با کنکور انسانی وارد دانشگاه شدم و..دیگه خودتان فکرش را بکنید که چطور زندگی کردم.
بالای سی سال سن دارم، الان نه خونه دارم، نه ماشین دارم، نه حتی یک دوچرخه دارم. زن و بچه هم ندارم ...پدر و مادرم ویلایی در روستا ساختن و مهاجرت کردن اون جا و من در همون خونه قبلی خودمون ساکن هستم و رابطه ام با پدرم قطع هست و این یعنی نداشتن یک حامی قوی. فکر کنید چطور باید خواستگاری برم و چی باید بگم.
چند سال پیش، بواسطه گرفتن یک ایمیل با یک به ظاهر خانمی آشنا شدم، وقتی مثلا صیغه محرمیت خوندیم و چند روزی که گذشت و بنده را کمی هم وارد فاز عاطفی و اینها کرده بود گفت که سکس چنج کرده و شد قوز بالا قوز!
گریه میکرد و فکر کنید که چه شد؟ من احمق مدت ها رفتم و باهاش زندگی میکردم و رابطه جنسی هم داشتم. اما از نظر معنوی و روحی و اینها به هم ریخته بودم و احساس میکردم یک جای کار میلنگه ..(گرچه تجربه معنوی هر شخص، یک امر شخصی است اما الان اعتقاد دارم با کمی دستکاری، جنسیت شخص تغییر نمیکنه)
از دست ایشون هم خلاص شدم. با یک نفر دیگه مدتی بعد از طریق سایت همسریابی آشنا شدم و محرمیت خواندم و مدتی هم به شهر ایشون مهاجرت کردم و با هم رابطه داشتیم، اما اختلاف سنی زیادی داشتیم.
خلاصه این یه کلیاتی از قضیه بود
توی هم دوره ای های من شاید پدر من جزو معدود افرادی بود که مدرک بالاتر از دیپلم داشت، و شاید از معدود افرادی بود که شغلی در رده های نظامی داشت
با این حال در مدرسه در مجموع وضع خورد و خوراک و پوشاک و اینها تقریبا جالب نبود. گاهی حتی دزدی میکردم، از پول تا کتاب!
حال فکر کنید در آینده چه عذاب وجدانی برای آدم باقی میگذاره و برای آخرت چه باید کرد!
در حال حاضر بدون درآمد هستم و با این وضع اقتصاد مملکت و این پشتوانه حمایت پدر! باید چه کنم ؟
کاش پدرم یک کارگر ساده و بیسواد بود اما عشق در منزل می آورد!
تیزر برنامه «آقازادگی»
https://t.me/jomhourtv/123
لینک برنامه در تلگرام
https://t.me/jomhourtv/124
لینک برنامه در آپارات
https://www.aparat.com/v/0c23U
@jomhourtv
6 comments
Log in to comment
مصاحبه قابل تاملی بود
شخصا مسبب استبداد و فقر و ناکارآمدی و رفتار قلدرانه مسولین را تا حد زیادی خانواده های آنان می دانم
چرا که آنها نیز با سکوت یا همراهی موجب تشدید رفتار آنان می شوند.
چرا که اعضای خانواده تا حد زیادی می توانند با آگاهی رسانی و مخالفت های بی وقفه و مدام خود، مشکلاتی که از بابت تصمیمات و سیاست های اشتباه و ویرانگر برای کشور و خانواده بوجود آمده تذکر دهند و با فشار مجبور به اصلاح شوند.
این سکوت همسران موجب اطمینان سران از همراهی خانواده دارد که بزرگتربن عامل فساد و ظلم و استبداد آنان شده.
برای نجات خودشان و تا حد زبادی مردم کشور وقت آن رسبده که آنان را از گوشه امن همراهی خانواده رها سازید.
و پلیس پدر مادر رو دستگیر میکنه . اگه یکی از این اتفاقاتی یه بچه تو آمریکا بیفته پدر رو زندان میندازن و بچه رو ازش میگیرن به یه خانواده دیگه میدن یا حضانت رو فقط به مادر میدن اگه طلاق بگیره و پدر هرگز حق دیدن بچه رو نداره. پس بیشتر مشکلات دوباره برمیگرده به بی سرصاحاب و بی قانون بودن مملکت که ظاهرا درمانی هم نداره !