✳️ قانون تنوع ضروری
✅ ویلیام راس اشبی، روان‌پزشک بریتانیایی و از بنیان‌گذاران علم سایبرنتیک، در کتاب
An Introduction to Cybernetics
در سال ۱۹۵۶ اصلی را مطرح کرد که امروز برای مدیریت سازمان‌ها اهمیت ویژه‌ای دارد:
قانون تنوع ضروری یا
Law of Requisite Variety.
عبارت مشهور اشبی این بود:
👈 فقط تنوع می‌تواند تنوع را مهار کند.
■ معنای مدیریتی آن ساده اما عمیق است:
اگر محیط با ده‌ها مسئله، بازیگر و موقعیت متفاوت روبه‌روی سازمان قرار می‌دهد، نمی‌توان آن را با چند پاسخ ثابت، دستورالعمل عمومی و تصمیم‌گیری کاملاً متمرکز اداره کرد.
هرچه تنوع و پیچیدگی محیط بیشتر شود، ظرفیت سازمان برای دیدن، فهمیدن و پاسخ‌دادن نیز باید افزایش یابد.
اما این به معنای معاونت بیشتر، نیروی انسانی بیشتر یا بوروکراسی پیچیده‌تر نیست. ظرفیت پاسخ می‌تواند از تنوع تخصص‌ها، جریان بهتر اطلاعات، تیم‌های چندتخصصی و انتقال اختیار به محل وقوع مسئله ساخته شود.
بنابراین سازمان مناسب عصر پیچیدگی چند ویژگی کلیدی دارد:
👈 توزیع‌شده است، شبکه‌ای است، تنوع شناختی دارد، اطلاعات در آن سریع جریان پیدا می‌کند، اختیار متناسب با مسئله توزیع شده و می‌تواند چند پاسخ متفاوت تولید کند.
👈 اینجا یک پارادوکس مهم وجود دارد:
سازمان بیش از حد ساده، توان فهم محیط پیچیده را ندارد؛ سازمان بیش از حد پیچیده نیز گرفتار خودش می‌شود.
پس ویژگی سازمان آینده پیچیدگی بیشتر نیست؛ «پیچیدگی به‌اندازه» است.به بیان ساده، «تنوع فقط با تنوع مهار می‌شود»؛ یعنی اگر محیط دارای شرایط، تهدیدها و تغییرات گوناگون باشد، سیستم نیز باید از انعطاف، گزینه‌ها و پاسخ‌های متنوع برخوردار باشد تا بتواند بقا و تعادل خود را حفظ کند. این اصل در مدیریت، طراحی سازمان، رهبری، هوش مصنوعی و مدیریت بحران کاربرد گسترده دارد و نشان می‌دهد سازمان‌های خشک و کم‌انعطاف در محیط‌های پیچیده، توان سازگاری کمتری خواهند داشت.
https://t.me/ExecutiveManagement
https://whatsapp.com/channel/0029Vb8wWXv65yDH0E2t1i2Q
✅ ویلیام راس اشبی، روان‌پزشک بریتانیایی و از بنیان‌گذاران علم سایبرنتیک، در کتاب
An Introduction to Cybernetics
در سال ۱۹۵۶ اصلی را مطرح کرد که امروز برای مدیریت سازمان‌ها اهمیت ویژه‌ای دارد:
قانون تنوع ضروری یا
Law of Requisite Variety.
عبارت مشهور اشبی این بود:
👈 فقط تنوع می‌تواند تنوع را مهار کند.
■ معنای مدیریتی آن ساده اما عمیق است:
اگر محیط با ده‌ها مسئله، بازیگر و موقعیت متفاوت روبه‌روی سازمان قرار می‌دهد، نمی‌توان آن را با چند پاسخ ثابت، دستورالعمل عمومی و تصمیم‌گیری کاملاً متمرکز اداره کرد.
هرچه تنوع و پیچیدگی محیط بیشتر شود، ظرفیت سازمان برای دیدن، فهمیدن و پاسخ‌دادن نیز باید افزایش یابد.
اما این به معنای معاونت بیشتر، نیروی انسانی بیشتر یا بوروکراسی پیچیده‌تر نیست. ظرفیت پاسخ می‌تواند از تنوع تخصص‌ها، جریان بهتر اطلاعات، تیم‌های چندتخصصی و انتقال اختیار به محل وقوع مسئله ساخته شود.
بنابراین سازمان مناسب عصر پیچیدگی چند ویژگی کلیدی دارد:
👈 توزیع‌شده است، شبکه‌ای است، تنوع شناختی دارد، اطلاعات در آن سریع جریان پیدا می‌کند، اختیار متناسب با مسئله توزیع شده و می‌تواند چند پاسخ متفاوت تولید کند.
👈 اینجا یک پارادوکس مهم وجود دارد:
سازمان بیش از حد ساده، توان فهم محیط پیچیده را ندارد؛ سازمان بیش از حد پیچیده نیز گرفتار خودش می‌شود.
پس ویژگی سازمان آینده پیچیدگی بیشتر نیست؛ «پیچیدگی به‌اندازه» است.به بیان ساده، «تنوع فقط با تنوع مهار می‌شود»؛ یعنی اگر محیط دارای شرایط، تهدیدها و تغییرات گوناگون باشد، سیستم نیز باید از انعطاف، گزینه‌ها و پاسخ‌های متنوع برخوردار باشد تا بتواند بقا و تعادل خود را حفظ کند. این اصل در مدیریت، طراحی سازمان، رهبری، هوش مصنوعی و مدیریت بحران کاربرد گسترده دارد و نشان می‌دهد سازمان‌های خشک و کم‌انعطاف در محیط‌های پیچیده، توان سازگاری کمتری خواهند داشت.
https://t.me/ExecutiveManagement
https://whatsapp.com/channel/0029Vb8wWXv65yDH0E2t1i2Q
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment