کو آنکه مژده ای از من به میهن آورد
چون آگهی که پیلتن از بیژن آورد

دار و ندار ملک به تاراج شیخ رفت
این یک به چنگ گیرد و آن دامن آورد

آگه نبود و نیست ز آزرم شیخ شهر
از در چو رانیش سری از روزن آورد

افسانه ساز روز شمار از پی فریب
روزی هزار کشته ی خونین تن آورد

دژخیم داوری کند و سفله سروری
رهبر به پایداری ما رهزن آورد

سید به جایگاه ادب و دانش و هنر
گه روضه خوان فرستد و گه موذن آورد

در سرزمین روشن مزدا ، ز روی کین
تاری و مرگ هدیه ی اهریمن آورد

خاموش شد نوای دلنگیز باربد
قاری چو جغد بانگ به هر برزن آورد

جانم به تنگ آمد از این دیوپرستان
که آئین و دینشان همه جا شیون آورد

اندوه میهن و غم هم میهنان بسی است
ساقی کجاست تا می مرد افکن آورد