اول باید خالی شد. رها شد. عریان شد. پاک کرد. زدود. اما از منظر ما نازدوده‌ها ذهن زدوده، قابل درک نیست. شاید هم هرگز اتفاق نمی‌افتد. همیشه حرف در جهتی‌ست. همیشه حرف طرفی را می‌گیرد. شاید.

اما آن نکته‌ی چند ثانیه قبل، یعنی حرفی که درباره‌ی چند ثانیه قبل از هر چیزی زده شد.

هیچ‌چیزی به اصالت «آستانه» نیست. آن چند ثانیه قبل از مرگ تمام، چند ثانیه قبل از تولدِ تمام، آن چند ثانیه قبل از یکی‌شدن با هر چیز، چند ثانیه قبل از برهنه شدن، بوسیدن، آن چند ثانیه قبل بهترین لحظات مواجه با «اصالت» ادراک و حس است.