تسلیتنامهی ‘جمعی از نواندیشان دینی’ به مناسبت درگذشت استاد محمدرضا حکیمی
"و اعبد ربّک حتی يأتيک اليقين"
درگذشت استاد محمدرضا حکيمی را، که روز اوّل شهريور سال ۱۴۰۰ خورشیدی به لقاء معبود شتافت، تسليت میگوييم.
او نمايندهی ممتاز شاخهای ستبر از درخت پر برگوبار مصلحان دینی در دیار خراسان بود، و در «حيات» طيّبهی خويش «پيام جاويدان» عدالتورزی و برقراری قسط را همواره و همهجا الهامبخش انديشه و عمل میشمرد: از کاوش در «زمینه و زمانه بعثت» گرفته تا اهتمام به اجتهاد، از نقد ساختار فلسفه گرفته تا دعوت مسؤلانه به انتظار «خورشيد مغرب».
جويندگی و آرمانخواهی حکيمانهی او در گشادن گرههای فکری و گذشتن از تنگناهای عملی در عرصهی اندیشه و عمل دینی همچنان به جريان اصيل اصلاحگرایی دينی جهت و جاذبه میبخشد.
روانش آمرزیده و یادش زنده باد.
حسن یوسفی اشکوری، محمدجواد اکبرین، عبدالعلی بازرگان، رضا بهشتی مُعزّ، سروش دباغ، علیرضا رجایی، علی طهماسبی، احمد صدری، محمود صدری، رضا علیجانی، حسن فرشتیان، حسین کمالی، داریوش محمدپور، مهدی ممکن، یاسر میردامادی، صدیقه وسمقی.