بهزادمهرانی: صدام حسین تلاش بسیار داشت که به بمب اتم دست پیدا کند. او می‌دانست که وجود این بمب و استفاده از آن می‌تواند به پیروزی‌اش در جنگ علیه ایران منجر بشود و همینطور دشمنی‌اش با اسرائیل را وارد مرحله‌ای دیگر کند.
عراقی‌ها در همهٔ جهان به دنبال تهیه اورانیوم بودند و موفقیت‌های بسیاری هم کسب کردند.
تلاش #صدام برای رسیدن به بمب اتم اما به دست اسرائیل به بن‌بست رسید.
اسرائیل دست به حذف دانشمندان اتمی عراق زد.
برای مثال اسرائیلی‌ها متهم شدند که در ژوئن سال ۱۹۸۰،
“یحیی المشاد” دانشمند هسته‌ای صدام که ریشهٔ مصری داشت را در هتلی در پاریس به قتل رسانده‌اند.
مرگ المشاد ضربه فنی و روانی بزرگی به پروژهٔ هسته‌ای عراق وارد کرد.(مانند مرگ فخری‌زاده)
در آغاز کار، المشاد یکی از مقامات کلیدی برنامهٔ هسته‌ای صلح‌آمیز مصر بود. پس از قطع برنامهٔ مصر (در پی معاهده صلح با اسرائیل)، او به عراق دعوت شد.
در دهه ۱۹۷۰، المشاد تبدیل شد به رئیس فنی پروژه هسته‌ای عراق، به‌ویژه در بخش مذاکرات با فرانسه دربارهٔ رآکتور اوسیراک (Osirak) شد.
اسرائیل در هفتم ژوئن ۱۹۸۱ و در میانهٔ جنگ عراق و ایران موفق شد که در عملیاتی با نام “عملیات بابل” یا Operation Opera، تاسیات اتمی “تموز” صدام را نابود کند.
عراق در سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰ با کمک فرانسه پروژه‌ای به نام تموز (Tammuz) راه‌اندازی کرد. قرار بود این رآکتور، با نام اوسیراک، از نوع R-70 ساخت فرانسه باشد؛ سوخت آن نیز اورانیوم با غنای ۹۳٪ (نزدیک به تسلیحاتی) بود.فرانسه تحت قراردادهایی به عراق کمک فنی و سوخت می‌داد.
اسرائیل همواره نگران بود که صدام از این رآکتور برای ساخت بمب اتمی استفاده کند. نگرانی‌ای که کاملا درست بود.
حمله اسرائیل به تاسیسات اتمی عراق و صدمات بسیار آن موجب نشد که صدام بخواهد دست از بلندپروازی‌های اتمی خود بردارد.
صدام در سختانی که به مناسبت سالگرد پیروزی “انقلاب- کودتا” بعثی و پس از نابودی تاسیساتش ایراد می‌کرد گفت:
“ما تسلیم تعرض‌طلبی صهیونیسم نخواهیم شد و از جنگی که انتخاب کرده‌این منحرف نخواهیم شد.”
اما پایان نهایی داستان به آنجا رسید که صدام حسین مانند یک موش از یک گودال بیرون آورده شد و بعد به دار مجازات آویخته شد.
➖➖➖
🌐🌐 @PN_KFP
عراقی‌ها در همهٔ جهان به دنبال تهیه اورانیوم بودند و موفقیت‌های بسیاری هم کسب کردند.
تلاش #صدام برای رسیدن به بمب اتم اما به دست اسرائیل به بن‌بست رسید.
اسرائیل دست به حذف دانشمندان اتمی عراق زد.
برای مثال اسرائیلی‌ها متهم شدند که در ژوئن سال ۱۹۸۰،
“یحیی المشاد” دانشمند هسته‌ای صدام که ریشهٔ مصری داشت را در هتلی در پاریس به قتل رسانده‌اند.
مرگ المشاد ضربه فنی و روانی بزرگی به پروژهٔ هسته‌ای عراق وارد کرد.(مانند مرگ فخری‌زاده)
در آغاز کار، المشاد یکی از مقامات کلیدی برنامهٔ هسته‌ای صلح‌آمیز مصر بود. پس از قطع برنامهٔ مصر (در پی معاهده صلح با اسرائیل)، او به عراق دعوت شد.
در دهه ۱۹۷۰، المشاد تبدیل شد به رئیس فنی پروژه هسته‌ای عراق، به‌ویژه در بخش مذاکرات با فرانسه دربارهٔ رآکتور اوسیراک (Osirak) شد.
اسرائیل در هفتم ژوئن ۱۹۸۱ و در میانهٔ جنگ عراق و ایران موفق شد که در عملیاتی با نام “عملیات بابل” یا Operation Opera، تاسیات اتمی “تموز” صدام را نابود کند.
عراق در سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰ با کمک فرانسه پروژه‌ای به نام تموز (Tammuz) راه‌اندازی کرد. قرار بود این رآکتور، با نام اوسیراک، از نوع R-70 ساخت فرانسه باشد؛ سوخت آن نیز اورانیوم با غنای ۹۳٪ (نزدیک به تسلیحاتی) بود.فرانسه تحت قراردادهایی به عراق کمک فنی و سوخت می‌داد.
اسرائیل همواره نگران بود که صدام از این رآکتور برای ساخت بمب اتمی استفاده کند. نگرانی‌ای که کاملا درست بود.
حمله اسرائیل به تاسیسات اتمی عراق و صدمات بسیار آن موجب نشد که صدام بخواهد دست از بلندپروازی‌های اتمی خود بردارد.
صدام در سختانی که به مناسبت سالگرد پیروزی “انقلاب- کودتا” بعثی و پس از نابودی تاسیساتش ایراد می‌کرد گفت:
“ما تسلیم تعرض‌طلبی صهیونیسم نخواهیم شد و از جنگی که انتخاب کرده‌این منحرف نخواهیم شد.”
اما پایان نهایی داستان به آنجا رسید که صدام حسین مانند یک موش از یک گودال بیرون آورده شد و بعد به دار مجازات آویخته شد.
➖➖➖
🌐🌐 @PN_KFP
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment