🔵الکساندر همیلتون تنها فرد در میان پدران بنیان‌گذار آمریکا بود که به تأسیس دولتی قوی و کارآمد علاقه نشان داد و در مقالات فدرالیست ۷۷-۷۰ خواستار «قدرتمندکردن قوه‌ی مجریه» شد.
🗽🇺🇸🗽🇺🇸
او در مقام اولین وزیر خزانه‌داری ذیل چیزی که در آن زمان بازوی اصلی اداری حکومت بود، یک بوروکراسی بزرگ به وجود آورد. اما توماس جفرسون به شدت با این کار مخالفت کرد و در سخنرانی اولین مراسم تحلیف خود بی‌اعتمادی مستمر آمریکا به بوروکراسی و حکومت بزرگ را این‌گونه بیان کرد:
«جا دارد بپرسیم که آیا ادارات و اداره‌نشین‌های ما چندین برابر لازم نیستند و این امر گاه به خدمتی که برای انجام آن ماموریت یافته‌اند لطمه نمی‌زند». او در زمانی این حرف را می‌زد که کل حکومت آمریکا را حدود سه هزار نفر می‌چرخاندند!
این حکومت در سال ۱٨۳۱ به سرعت بزرگتر و صاحب بیست هزار کارمند شد. هرچند با معیارهای اروپایی و با در نظر گرفتن وسعت سرزمینی حکومت آمریکا هنوز فاقد یک بوروکراسی بزرگ به حساب می‌آمد.
ظهور حامی‌پروری را جز در بستر ناشی از ظهور دموکراسی و پدیدآمدن اولین احزاب سیاسی توده‌ای نمی‌توان به‌درستی فهمید.
در همه‌ی نظام‌های اقتدارگرا، از دربارهای سلطنتی در اروپا گرفته تا حزب کمونیست چین در دوران معاصر، همواره ویژه‌پروری وجود داشته و عده‌ای دور برخی شخصیت‌ها جمع می‌شدند.
تنها در پی ظهور دموکراسی‌های انتخاباتی بود که انگیزه‌های لازم برای تشکیل آن چیزی که امروزه احزاب مدرن سیاسی می‌نامیم فراهم شد.
قول مشهوری است که قانون‌اساسی آمریکا مشوق احزاب سیاسی نیست و بسیاری از پدران بنیان‌گذار این کشور مخالف آن بودند که احزاب بر کشور حکومت کنند.
🗽🇺🇸
جیمز مدیسون در مقاله‌ی شماره ۱۰ فدرالیست درباره‌ی خطر آن چیزی که وی «جناح» می‌نامید هشدار داد. منظور او از این عبارت نوعی شبکه‌ی ویژه‌پرور نخبه بود که مشخصه‌ی سیاست درباری اروپا به حساب می‌آمد و او آن را علت سقوط نظام‌های جمهوری رم و یونان باستان می‌دانست.
جورج واشنگتن در سخنرانی خداحافظی خود «نسبت به آثار زیان‌بار روح حزبی که می‌توانست باعث تفرقه و نابودی ملت جدید شود هشدار داد».
جان آدامز، جانشین او، هم معتقد بود «تقسیم کردن جمهوری به دو حزب بزرگ ... بزرگ‌ترین شر سیاسی است که می‌تواند از دل قانون‌اساسی ما بیرون آید و باید از آن ترسید».
ریشه‌ی آن مخالفت این باور کم‌وبیش درست بود که احزاب قادر نیستند به صورت تمام و کمال نماینده‌ی اجتماع باشند و رقابت آنها می‌تواند باعث شکاف و از بین رفتن وحدت شود.
🗽🇺🇸
بنیان‌گذاران اولیه‌ی آمریکا امیدوار بودند افرادی کشور را رهبری کنند که خیرخواه مردم بوده و به دنبال منفعت رساندن به کل کشور باشند.
📚نظم و زوال سیاسی، فرانسیس فوکویاما
@cafe_andishe95
🗽🇺🇸🗽🇺🇸
او در مقام اولین وزیر خزانه‌داری ذیل چیزی که در آن زمان بازوی اصلی اداری حکومت بود، یک بوروکراسی بزرگ به وجود آورد. اما توماس جفرسون به شدت با این کار مخالفت کرد و در سخنرانی اولین مراسم تحلیف خود بی‌اعتمادی مستمر آمریکا به بوروکراسی و حکومت بزرگ را این‌گونه بیان کرد:
«جا دارد بپرسیم که آیا ادارات و اداره‌نشین‌های ما چندین برابر لازم نیستند و این امر گاه به خدمتی که برای انجام آن ماموریت یافته‌اند لطمه نمی‌زند». او در زمانی این حرف را می‌زد که کل حکومت آمریکا را حدود سه هزار نفر می‌چرخاندند!
این حکومت در سال ۱٨۳۱ به سرعت بزرگتر و صاحب بیست هزار کارمند شد. هرچند با معیارهای اروپایی و با در نظر گرفتن وسعت سرزمینی حکومت آمریکا هنوز فاقد یک بوروکراسی بزرگ به حساب می‌آمد.
ظهور حامی‌پروری را جز در بستر ناشی از ظهور دموکراسی و پدیدآمدن اولین احزاب سیاسی توده‌ای نمی‌توان به‌درستی فهمید.
در همه‌ی نظام‌های اقتدارگرا، از دربارهای سلطنتی در اروپا گرفته تا حزب کمونیست چین در دوران معاصر، همواره ویژه‌پروری وجود داشته و عده‌ای دور برخی شخصیت‌ها جمع می‌شدند.
تنها در پی ظهور دموکراسی‌های انتخاباتی بود که انگیزه‌های لازم برای تشکیل آن چیزی که امروزه احزاب مدرن سیاسی می‌نامیم فراهم شد.
قول مشهوری است که قانون‌اساسی آمریکا مشوق احزاب سیاسی نیست و بسیاری از پدران بنیان‌گذار این کشور مخالف آن بودند که احزاب بر کشور حکومت کنند.
🗽🇺🇸
جیمز مدیسون در مقاله‌ی شماره ۱۰ فدرالیست درباره‌ی خطر آن چیزی که وی «جناح» می‌نامید هشدار داد. منظور او از این عبارت نوعی شبکه‌ی ویژه‌پرور نخبه بود که مشخصه‌ی سیاست درباری اروپا به حساب می‌آمد و او آن را علت سقوط نظام‌های جمهوری رم و یونان باستان می‌دانست.
جورج واشنگتن در سخنرانی خداحافظی خود «نسبت به آثار زیان‌بار روح حزبی که می‌توانست باعث تفرقه و نابودی ملت جدید شود هشدار داد».
جان آدامز، جانشین او، هم معتقد بود «تقسیم کردن جمهوری به دو حزب بزرگ ... بزرگ‌ترین شر سیاسی است که می‌تواند از دل قانون‌اساسی ما بیرون آید و باید از آن ترسید».
ریشه‌ی آن مخالفت این باور کم‌وبیش درست بود که احزاب قادر نیستند به صورت تمام و کمال نماینده‌ی اجتماع باشند و رقابت آنها می‌تواند باعث شکاف و از بین رفتن وحدت شود.
🗽🇺🇸
بنیان‌گذاران اولیه‌ی آمریکا امیدوار بودند افرادی کشور را رهبری کنند که خیرخواه مردم بوده و به دنبال منفعت رساندن به کل کشور باشند.
📚نظم و زوال سیاسی، فرانسیس فوکویاما
@cafe_andishe95
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment