ميرزا #اسمعيل‌طبيب‌اهري به سال 1234 خورشيدی (هفتم شعبان 1276 قمری) در يك خانواده اصيل و فاضل كه نسل اندر نسل به امر طبابت مي پرداخته اند، در شهرستان اهر، چشم به جهان گشود. پدر حكيم باشي، ميرزا محمد صادق طبيب و جد بزرگوارشان نيز به شغل طبابت مي پرداخته اند. همچنين آن مرحوم برادركوچكتري بنام «ميرزا ابراهيم طبيب اهري» ملقب به «فخرالاطبا» داشته كه در شهرستان هريس به طبابت مشغول بوده است. ميرزا اسمعيل همزمان با طي تحصيلات مقدماتي در نزد علما و فضلاء منطقه و يادگيري اصول اوليه طب سنتي در نزد پدر، بنابه اهميت خط و خوشنويسي در آن زمان به طور جدي به يادگيري اين هنر اصيل ايراني پرداختند. در دوره جواني موفق به ادامه تحصيل در رشته طب به سبك جديد در مدرسه دارالفنون تهران مي شود. ميرزا پس از اتمام تحصيلات خود و كسب اجازه طبابت، جهت خدمت به اهالي منطقه و بنا به تقاضاي مرحوم حاجي ميرآقا بني هاشم از علماي منطقه و پشت گرمي ايشان، به شهرستان اهر بازگشته و تا آخر عمر شريفشان به مداوا و معالجه بيماران مشغول و مامور مي گردد. در سال 1305 هجري قمری در پي معالجه حاذقانه و ماهرانه بيماري مظفر الدين ميرزا، با ثبوت مراتب صداقت، علم و اطلاع و قابليت ايشان با يك حكم رسمي حكومتی، «حكم حكيم باشيگري منطقه قراجه داغ» به آن مرحوم اعطا مي شود. در سال 1340 قمري طي حكم دولتي، از طرف #فيلسوف‌الدوله‌زنوزی ، رياست اداره بهداشت و درمان منطقه ارسباران به ميرزا محول گرديد تا به حفاظت و مراقبت از امور بهداشتی كوشش نمايد. ميرزا پس از فراغت از تحصيل و باز گشت به اهر، با داير كردن مطبي در خانه اجدادي اش، کار طبابت خود را شروع مي كند. در طبقه بالايي اين مطب، خود مشغول طبابت و معالجه مريضان مي شوده و بعدا در طبقه پاييني آن، كه پنجره اي رو به كوچه داشت، داروخانه اي داير مي گردد كه در آن يكي از شاگردانش بنام مرحوم ميرزا محمد حكيم، به نسخه پيچي و تحويل دارو مي پردازد .

@science_azerbaijan