#پرویز_جاهد : به عنوان یک چهره تاثیرگذار روشنفکری در ایران...
ابراهیم گلستان: کی میگه من چهرهام روشنفکره؟
پرویز جاهد: به عنوان کسی که چه در زمینه ادبیات و چه سینما تاثیرگذار بودید...
ابراهیم گلستان: چه تاثیری؟ من روی چه کسی تاثیر گذاشتهام؟ این حرفها شکل چاخان دارد. اگر میتوانستم من تاثیر بگذارم، همین چاخان نکردن و ضدچاخان بودن من باید تاثیر میگذاشت، گذاشت؟
جاهد: به هرحال چه بخواهید و چه نخواهید، از شما به عنوان یک چهره موثر در جریان روشنفکری ایران در دهههای سی و چهل اسم برده میشود.
گلستان: چقدر آدم بدبخت است یا باید باشد که این حرفها تو کتاش برود و مغرور شود از آنها و بعد خودش بخواهد از این چرت و پرتها تاثیر بگیرد. من از سالهای اول دهه بیست است که مینوشتم تا حالا. هیچ هم ندیدهام که تاثیر داشته باشد.
جاهد: به عنوان نویسندهای که سالها از وطن دور افتادید، چه احساسی نسبت به آن دارید؟
گلستان: من از وطن دور نیستم. این وطن، مصر و عراق و شام نیست. وطن تو هرجا هست که هستی. وطن تو مسأله فکری تو هست. مسأله روحی تو هست. وطن یک فرمول روانیه، وطن توسعه و تداوم حس و علاقه توست. مسأله خاک، خوب، خاک ایران خیلی قشنگ هست. علاقه من را میخواهی راجع به مملکت بدونی، فصل اول «اسرار گنج دره جنی» را بخوان. یا مقدمهی همین «گفتهها» را. خصوصا تکه آخر آن را.
(نوشتن با دوربین، رودررو با ابراهیم گلستان، اثر پرویز جاهد)
حسن فیاد: دلیل بیرون آمدن شما از ایران سیاسی بود یا شخصی؟
ابراهیم گلستان: دلیل سیاسی یعنی چی؟ دلیلش شخصی بود. من توی این مملکت چکار میتوانم بکنم؟ اقلا اینجا میتوانستم تلویزیون درست تماشا کنم، موزیک بشنوم، همه کار بکنم. تو خانه خودم اگر میخواستم بنشینم، خبری نبود در تهران. من تئاتر میخواستم ببینم، فیلم میخواستم ببینم، موزیک میخواستم بشنوم. آدم هستم. این کارها کار بدی نیست. جز صفحههای خانه خودم، چه چیز دیگری داشتم که تو تهران موزیک گوش بکنم؟
فیاد: بالاخره مهاجرت یا تبعید، خواسته یا ناخواسته، یک نوع ماهیت سیاسی دارد.
گلستان: حتما دارد. هرکاری که ما میکنیم ماهیت سیاسی دارد. همین الان این کاری که شما دارید میکنید، صدای مرا ضبط میکنید، مگر این سیاسی نیست؟
(از روزگار رفته، چهره به چهره با ابراهیم گلستان، گفتگو از حسن فیاد)
🔹 #ابراهیم_گلستان
@Ellinne