هوش، کنترل، منطقی‌بودن
پژوهشگران روش‌های متعددی را به کار برده‌اند تا ارتباط میان تفکر و خویشتن‌داری را بررسی کنند. برخی نیز این پرسش را در مورد همبستگی آن‌ها مطرح کرده‌اند: اگر انسان‌ها براساس خویشتن‌داری و استعداد شهودی دسته‌بندی می‌شدند، آیا این امکان وجود داشت که افراد در این دو دسته‌بندی در جایگاه یکسانی قرار بگیرند؟
والتر میشل و دانشجویانش، در یکی از معروف‌ترین آزمایش‌ها در تاریخ روان‌شناسی، بچه‌های چهارساله را در مقابل دوراهی بی‌رحمانه ای قرار دادند. به این بچه‌ها حق انتخاب دادند که میان دو گزینه یکی را انتخاب کنند، یا جایزه‌ی کوچک (یک بیسکویت) که هروقت می‌خواستند می‌توانستند بخورند، یا جایزه‌ی بزرگ‌تر (دو بیسکویت) که مجبور بودند پانزده دقیقه برای آن در شرایط دشواری صبر کنند. آن‌ها باید به‌تنهایی در اتاقی روبه‌روی یک میز می‌نشستند که دو شیء روی آن قرار داشت: یک بیسکویت و یک زنگ که کودک می‌توانست هروقت خواست آن را به صدا درآورد و بیسکویت را از مسئول آزمایش بگیرد. آزمایش بدین قرار بود: «هیچ اسباب‌بازی، کتاب، عکس یا چیز دیگری که حواس کودک را پرت کند، در اتاق وجود نداشته باشد. مسئول آزمایش اتاق را ترک می‌کرد و تا پانزده دقیقه برنمی‌گشت، مگر اینکه کودک زنگ را به صدا درآورد، بیسکویت را بخورد، بلند شود و یا ناراحتی‌ای بروز دهد.»
بچه‌ها را می‌توانستند از آن سوی شیشه‌ی آینه‌ای ببینند و فیلمی که رفتار آن‌ها را در زمان انتظار نشان می‌داد، همیشه باعث خنده‌ی تماشاگران می‌شد. حدود نیمی از بچه‌ها، با پرت‌کردن حواسشان از جایزه‌ی وسوسه‌انگیز به چیزی دیگر، زمان انتظار را سپری می‌کردند. ده یا پانزده سال بعد، میان آن دسته که در برابر وسوسه مقاومت کرده بودند و دسته‌ی دیگر یک تفاوت فاحش آشکار شد. افرادی که مقاومت کرده بودند، در کارهای شهودی میزان کنترل اجرایی بیشتری داشتند و به‌خصوص از این توانایی برخوردار بودند که به بهترین شکل حواسشان را جمع کنند. در نوجوانی، تمایلی به مصرف مواد مخدر نداشتند. یک تفاوت بارز در توانایی ذهنی این دو گروه پدیدار شد: بچه‌هایی که به نسبت چهارساله‌ها خودداری بیشتری نشان دادند، در آزمون‌های هوش امتیازهای بسیار بالاتری کسب کردند.
📘 #تفکر_سریع_و_کند
✍🏻 دانیل کانمن
↔️ فروغ تالوصمدی
📄 ۶۰
@SciBookReader
گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.me/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ
پژوهشگران روش‌های متعددی را به کار برده‌اند تا ارتباط میان تفکر و خویشتن‌داری را بررسی کنند. برخی نیز این پرسش را در مورد همبستگی آن‌ها مطرح کرده‌اند: اگر انسان‌ها براساس خویشتن‌داری و استعداد شهودی دسته‌بندی می‌شدند، آیا این امکان وجود داشت که افراد در این دو دسته‌بندی در جایگاه یکسانی قرار بگیرند؟
والتر میشل و دانشجویانش، در یکی از معروف‌ترین آزمایش‌ها در تاریخ روان‌شناسی، بچه‌های چهارساله را در مقابل دوراهی بی‌رحمانه ای قرار دادند. به این بچه‌ها حق انتخاب دادند که میان دو گزینه یکی را انتخاب کنند، یا جایزه‌ی کوچک (یک بیسکویت) که هروقت می‌خواستند می‌توانستند بخورند، یا جایزه‌ی بزرگ‌تر (دو بیسکویت) که مجبور بودند پانزده دقیقه برای آن در شرایط دشواری صبر کنند. آن‌ها باید به‌تنهایی در اتاقی روبه‌روی یک میز می‌نشستند که دو شیء روی آن قرار داشت: یک بیسکویت و یک زنگ که کودک می‌توانست هروقت خواست آن را به صدا درآورد و بیسکویت را از مسئول آزمایش بگیرد. آزمایش بدین قرار بود: «هیچ اسباب‌بازی، کتاب، عکس یا چیز دیگری که حواس کودک را پرت کند، در اتاق وجود نداشته باشد. مسئول آزمایش اتاق را ترک می‌کرد و تا پانزده دقیقه برنمی‌گشت، مگر اینکه کودک زنگ را به صدا درآورد، بیسکویت را بخورد، بلند شود و یا ناراحتی‌ای بروز دهد.»
بچه‌ها را می‌توانستند از آن سوی شیشه‌ی آینه‌ای ببینند و فیلمی که رفتار آن‌ها را در زمان انتظار نشان می‌داد، همیشه باعث خنده‌ی تماشاگران می‌شد. حدود نیمی از بچه‌ها، با پرت‌کردن حواسشان از جایزه‌ی وسوسه‌انگیز به چیزی دیگر، زمان انتظار را سپری می‌کردند. ده یا پانزده سال بعد، میان آن دسته که در برابر وسوسه مقاومت کرده بودند و دسته‌ی دیگر یک تفاوت فاحش آشکار شد. افرادی که مقاومت کرده بودند، در کارهای شهودی میزان کنترل اجرایی بیشتری داشتند و به‌خصوص از این توانایی برخوردار بودند که به بهترین شکل حواسشان را جمع کنند. در نوجوانی، تمایلی به مصرف مواد مخدر نداشتند. یک تفاوت بارز در توانایی ذهنی این دو گروه پدیدار شد: بچه‌هایی که به نسبت چهارساله‌ها خودداری بیشتری نشان دادند، در آزمون‌های هوش امتیازهای بسیار بالاتری کسب کردند.
📘 #تفکر_سریع_و_کند
✍🏻 دانیل کانمن
↔️ فروغ تالوصمدی
📄 ۶۰
@SciBookReader
گروه کتابخوانی علمی👇
https://t.me/joinchat/AtGPR0K5wDHIQWUt-2hxZQ
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment