«دوستان ايرانى لازم است از خواب بيدار شوند. هشدارهاى امثال من درباره هدر دادن فرصتها براى پيشرفت و رشد اقتصادى، زمانى خود را نشان مىدهند كه امكان درمان واپسماندگى سخت شده.
امارات، كويت و يا قطر از ايران توسعه يافتهتَرند.اين كه ٥٠ سال پيش چه بودهاند، بيشتر اندازه سختى شكست ايران در مدرن سازى كشور و تمدن خود را نمايش مىدهد. در سال ١٩٠٠، ايران فقيرترين و عقبماندهترين "دولت" آسياى غربى بود. در سال ٢٠٢٠، دوباره و به سرعت رو به رسيدن به همان جايگاه نخواستنى است.
ادعاهاى خندهدارى چون تشكيك در عقبماندگى ايران در سدههاى ١٨ تا ٢٠ ميلادى يا سخنان گزافى چون "موفقيت نسبى" قاجارها در كشوردارى (خصوصا مديريت اقتصادى)، اگر از بلاهت گوينده نباشد بايد زير عنوان دروغ شاخدار طبقهبندى شوند.
تمسخر پيروزىهاى امارات و نمايش مسخره و كهنه عربستيزى براى مرهم گذاشتن به "غرور زخم برداشته ملى" نشانگر بلاهت است. سالها به شما گفته و با تحليل و آناليز دادهها نشان دادهاند كه ادامه حكومت ج.ا. به ويرانى و عقبماندگى (مادى و فرهنگى) منجر مىشود. دست روى دست گذاشتن و سپس تخطئه دستاوردهاى ديگران، گردن گذاشتن به دست درازى روزانه حكومتى كه براى رعايايش (بله شما را مىگويم فرهيخته جهان-وطن و دگرخواه كه براى مشكلات نژادى آمريكا نسخه مىپيچى و در ايران به قاتل و متجاوز به كودكان راى مىدهى: شما رعيت آخوند و آخوندواره هستيد) يك ارزن ارزش قائل نيست، نهايتى بهتر از آن چه مىبينيد ندارد. ادامه اين حكومت به بدتر از اين نيز خواهد انجاميد. گفتنىها گفته شده، و مردم نيز خواست خود براى جايگزينى ج.ا. با حكومتى عادى و مدرن را با صداى بلند و خون خود اعلام كردهاند. باقى تصميم شماست كه كدام سوى تاريخ ايستادهايد.»
متنی که خواندید برگرفته شده از رشته توییت «محمدرضا جهانپرور»، اقتصاددان ایرانی ساکن آمریکا است.
لابد شما هم خبر فرستادن کاوشگر امید به سوی مریخ، توسط کشور امارات را شنیدهاید. همچنین احتمالا از توسعه اقتصادی و تغییرات فرهنگی در کشورهایی چون
امارات و قطر خبر دارید.
به نظر شما چرا آنها به پیش میروند و ایران، روندی نزولی دارد؟ ادامهی روند کنونی را چگونه ارزیابی میکنید؟
مسئولیت شهروندان برای توسعه و آبادانی کشور چیست؟
#ایران #جمهوری_اسلامی #فلاکت #توسعه #امارات #قطر
@Tavaana_Tavaanatech
چون نگاه آنها به جهان و مسائل آن با نگاه ما فرق دارد. نگاه آنها زمینی و انسانی است؛ ولی نگاه ما رو به آسمان و خدایی است. کسی که کاوشگر به مریخ میفرستد قطعاً بر زندگی این جهان تمرکز دارد. ولی ما (هشتاد میلیون ایرانی) در پی عاقبت به خیری هستیم. رویکرد آنها در حل مشکلات علم محور است ولی رویکرد ما دین محور. روابط آنها با جهان از سر دوستی و تعامل بر اساس منافع ملی است؛ روابط ما از سر دشمنی و کینهجویی بر اساس منافع ایدیولوژیکی است
ادامهی روند کنونی را چگونه ارزیابی میکنید؟
رو به سوی فقر و فساد و فلاکت و بدبختی و نابودی داریم
مسئولیت شهروندان برای توسعه و آبادانی کشور چیست؟
قبل از هر چیز آگاهی. بعد عمل به وظیفه شهروندی
هندی هارا به نوشیدن ادرار گاو عادت دادند، مارا هم به بی غیرتی و توهم و سر به هوایی