دخترانگی، آموزش و توسعه پایدار
در دهه های گذشته ، در جهان سوم، توسعه آموزش برای دختران و زنان ، از کلیدی ترین مباحث توسعه پایدار عنوان شده است، بانک جهانی متعهد به سرمایه گذاری 2.5 میلیارد دلار برای توانمندسازی دختران در کشورهای جنوب افریقا شد و به طورکلی بخش عمده ای توسعه پایداربه آموزش دختران مربوط است.
اما سوال اینجاست که آیا آموزش دختران با شیوه های دستوری کلید حل مسائل اجتماعی آنان است؟ زنان و دختران غالبا به عنوان نمادی برای ابراز امیدها و ترس هایند، امروزه بخشی مهمی از محور اصلی مبارزه با فقر، نابرابری، بیماریها و حتی تروریسم زنان هستند، هرکجا وعده اصلاحات داده می شود، وعده به زنان نیز بخشی از آن است. در برنامه های توسعه ای دختران سهم عمده ای در پیشبرد اهداف توسعه پایدار دارند. اما سوال اینجاست که در این گونه برنامه ها چه نوع دخترانی الگوسازی شده است و آیا این الگو در همه جای جهان و برای همه دختران قابل اجراست؟
به طور کلی وقتی صحبت از دختران و توسعه می شود، برنامه های توسعه ای الگویی از «دخترانگی مدرن » را ترسیم می کنند، دخترانی که به طور بالقوه توانمند هستندو فقط نیاز به ابزار و آموزش دارند. در حقیقت دخترانگی جدید ترکیبی است از فردگرایی، مصرف گرایی، کارآفرینی، مجرد بودن و به تعویق انداختن ازدواج و مادر شدن، مشارکت در بازار کار روز مزدی، بی پروایی در صحبت از مسائل جنسی و .. است.
این مدل در حقیقت ترویج مدلی از فرهنگ « دختران سفیدپوست » طبقه متوسط است. نماد دختری از طبقه متوسط در برابر دختران روستایی و قبیله نشین و یا دخترانی است که در حاشیه و در مناطق فقیر نشین با فقر و خشونت و مواد مخدر همزیستند؛ است. دخترانی که با برچسب « دختران در معرض خطر و یا شکست خورده» نام گذاری و طبقه بندی شده اند و پروژه های توسعه ای در کشورهای جهان سوم در این راه است که این دختران را با دخترانگی مدرن انطباق دهند.
پژوهش ها نشان میدهد که این مدل دخترانگی در مناطقی از جهان نه دست یافتنی است و نه مطلوب. شکافهای جوامع مردسالار و پشتیبانی نهادهای قانونی از این شکافها این الگو را به الگویی شکننده در این جوامع تبدیل کرده است.
هنوز در بسیاری از این جوامع ازدواج اجباری ، ازدواج کودکان و زودهنگام ، مادر شدن در سنین پایین، ترک تحصیل اجباری، کولبری آب و سوخت و.. رواج دارد و سیستم های سنتی تحصیل پسران را بر دختران ترجیح میدهد.
در جوامعی حتی استفاده دختران ازابزارهای ارتباطی مدرن مانند تلفن همراه را به راحتی بر نمی تابند، دخترانی که در کودکی همسر و مادر می شوند؛ اجازه داشتن حساب بانکی مستقل ندارند و قوانین مدنی و رسمی این جوامع عملا نتوانسته و برای این مشکلات چاره اندیشی کند و در مواردی خودبر این مشکلات دامن زده است.
در حقیقت دنبال کردن مسائل دختران در بسیاری از مناطق جهان گواه این است که در جاهایی که قلب ماجرا است، تروریسم، فقر و خشونت و سرکوب سیستماتیک و ساختاری زنان در متن است و دختران تنها مانده اند.
در برخی از نقاط جهان ذمانند آفریقا این پروژه ها جان آنها را به خطر انداخته و جامعه جهانی و مدنی نتوانسته به تعهدات خود در قبال آنها عمل نمایند.
برای حل مشکلات پیچیده ای چون فقر، تروریسم و خشونت، به راه حل های سیاسی و حقوقی نیز نیاز است. راه حل هایی که در آن خشونت علیه دختران و زنان جرم پنداشته شود و مجرمانِ نسَبی برای خشونت علیه دخترانشان از طریق قوانین لازم الاجرا به شدت مجازات شوند.
البته در دیگر سو، الگوی های محلی شده ی دخترانگی نیز اهمیت زیادی در بهبود وضعیت دختران در این گونه جوامع دارد( مانند زنان کارآفرین روستایی) و برای هر منطقه از جهان به بازتولید الگوی دخترانگی نیازاست که ضمن پوشش دادن اصول توسعه پایدار شرایط و قابلیتها و ظرفیت‌های محلی را نیز در نظر بگیرد و تغییر در جهت دست یابی به عدالت جنسیتی در همه حوزه ها؛ نه بعنوان پروژه بلکه به عنوان فرایندی آرام و پایدار دنبال شود /
مهتا بذرافکن
©@RuralWomenIssues
در دهه های گذشته ، در جهان سوم، توسعه آموزش برای دختران و زنان ، از کلیدی ترین مباحث توسعه پایدار عنوان شده است، بانک جهانی متعهد به سرمایه گذاری 2.5 میلیارد دلار برای توانمندسازی دختران در کشورهای جنوب افریقا شد و به طورکلی بخش عمده ای توسعه پایداربه آموزش دختران مربوط است.
اما سوال اینجاست که آیا آموزش دختران با شیوه های دستوری کلید حل مسائل اجتماعی آنان است؟ زنان و دختران غالبا به عنوان نمادی برای ابراز امیدها و ترس هایند، امروزه بخشی مهمی از محور اصلی مبارزه با فقر، نابرابری، بیماریها و حتی تروریسم زنان هستند، هرکجا وعده اصلاحات داده می شود، وعده به زنان نیز بخشی از آن است. در برنامه های توسعه ای دختران سهم عمده ای در پیشبرد اهداف توسعه پایدار دارند. اما سوال اینجاست که در این گونه برنامه ها چه نوع دخترانی الگوسازی شده است و آیا این الگو در همه جای جهان و برای همه دختران قابل اجراست؟
به طور کلی وقتی صحبت از دختران و توسعه می شود، برنامه های توسعه ای الگویی از «دخترانگی مدرن » را ترسیم می کنند، دخترانی که به طور بالقوه توانمند هستندو فقط نیاز به ابزار و آموزش دارند. در حقیقت دخترانگی جدید ترکیبی است از فردگرایی، مصرف گرایی، کارآفرینی، مجرد بودن و به تعویق انداختن ازدواج و مادر شدن، مشارکت در بازار کار روز مزدی، بی پروایی در صحبت از مسائل جنسی و .. است.
این مدل در حقیقت ترویج مدلی از فرهنگ « دختران سفیدپوست » طبقه متوسط است. نماد دختری از طبقه متوسط در برابر دختران روستایی و قبیله نشین و یا دخترانی است که در حاشیه و در مناطق فقیر نشین با فقر و خشونت و مواد مخدر همزیستند؛ است. دخترانی که با برچسب « دختران در معرض خطر و یا شکست خورده» نام گذاری و طبقه بندی شده اند و پروژه های توسعه ای در کشورهای جهان سوم در این راه است که این دختران را با دخترانگی مدرن انطباق دهند.
پژوهش ها نشان میدهد که این مدل دخترانگی در مناطقی از جهان نه دست یافتنی است و نه مطلوب. شکافهای جوامع مردسالار و پشتیبانی نهادهای قانونی از این شکافها این الگو را به الگویی شکننده در این جوامع تبدیل کرده است.
هنوز در بسیاری از این جوامع ازدواج اجباری ، ازدواج کودکان و زودهنگام ، مادر شدن در سنین پایین، ترک تحصیل اجباری، کولبری آب و سوخت و.. رواج دارد و سیستم های سنتی تحصیل پسران را بر دختران ترجیح میدهد.
در جوامعی حتی استفاده دختران ازابزارهای ارتباطی مدرن مانند تلفن همراه را به راحتی بر نمی تابند، دخترانی که در کودکی همسر و مادر می شوند؛ اجازه داشتن حساب بانکی مستقل ندارند و قوانین مدنی و رسمی این جوامع عملا نتوانسته و برای این مشکلات چاره اندیشی کند و در مواردی خودبر این مشکلات دامن زده است.
در حقیقت دنبال کردن مسائل دختران در بسیاری از مناطق جهان گواه این است که در جاهایی که قلب ماجرا است، تروریسم، فقر و خشونت و سرکوب سیستماتیک و ساختاری زنان در متن است و دختران تنها مانده اند.
در برخی از نقاط جهان ذمانند آفریقا این پروژه ها جان آنها را به خطر انداخته و جامعه جهانی و مدنی نتوانسته به تعهدات خود در قبال آنها عمل نمایند.
برای حل مشکلات پیچیده ای چون فقر، تروریسم و خشونت، به راه حل های سیاسی و حقوقی نیز نیاز است. راه حل هایی که در آن خشونت علیه دختران و زنان جرم پنداشته شود و مجرمانِ نسَبی برای خشونت علیه دخترانشان از طریق قوانین لازم الاجرا به شدت مجازات شوند.
البته در دیگر سو، الگوی های محلی شده ی دخترانگی نیز اهمیت زیادی در بهبود وضعیت دختران در این گونه جوامع دارد( مانند زنان کارآفرین روستایی) و برای هر منطقه از جهان به بازتولید الگوی دخترانگی نیازاست که ضمن پوشش دادن اصول توسعه پایدار شرایط و قابلیتها و ظرفیت‌های محلی را نیز در نظر بگیرد و تغییر در جهت دست یابی به عدالت جنسیتی در همه حوزه ها؛ نه بعنوان پروژه بلکه به عنوان فرایندی آرام و پایدار دنبال شود /
مهتا بذرافکن
©@RuralWomenIssues
Comments
Be the first to add a comment
Log in to comment