▪️دره‌ی رازآلود توسعه

▪️ست‌گادین ۲۰ مهر ۱۴۰۱


شرکت‌های بزرگ، رفتاری شبیه به شرکت‌های بزرگ دارند. وقتی می‌گویند که به چیزی اهمیت می‌دهند، ما «آنها» را جدی نمی‌گیریم. چون چیزی به نام «آنها» وجود ندارد. وقتی کارت تبریک یا ایمیل می‌فرستند، ما واقعاً فکر نمی‌کنیم که این از جانب کسی است که می‌توانیم با او ارتباط برقرار کنیم.

افراد، مانند افراد رفتار می‌کنند. وقتی یادداشتی برای ما می‌نویسند یا شخصاً حضور پیدا می‌کنند، ما می‌دانیم که با یک انسان طرفیم.

در بین این دو حالت، مشکلات پدیدار می‌شوند.

آیا این توییت را واقعاً دوستتان نوشته یا کارکنانش نوشته‌اند؟

در مورد ایمیلی که اخیراً دریافت کردید، آیا رونوشت پاسخ‌تان برای شخص مورد نظر فرستاده شده یا به یک تیم یا به یک فضای خالی ارسال شده است؟

صدایی که در سرمان داریم با تغییر هویت فرستنده، تغییر می‌کند.

وقتی اشخاص سعی می‌کنند بزرگ شوند و توسعه پیدا کنند، اغلب فکر می‌کنند که می‌توانند اهمیت‌دادن‌، شخصیت و عاملیت‌شان را با ظاهرسازی نمایش دهند. این کار به طور اجتناب‌ناپذیری به ناامیدکردن همه می‌انجامد. شاید بتوانید برای مدتی ما را فریب دهید ولی اگر هم موفق شوید تا ما را متقاعد کنید که یک فرد واقعی هستید، دیر یا زود متوجه می‌شویم که فریب خورده‌ایم.

اگر پیامی از طرف شخص شما نیست، اعلام کنید.



.