‌تاریخ‌نویسی کجِ چپ شاید به هیچ کس به اندازه محمدرضاشاه بد نکرده باشد؛ این را وقتی نیک خواهی دانست که تاریخ نکبت۵۷ را نه به روایت تاریخ‌نویسان چپ که از قضا به روایت خود انقلابیان و بازیگران انقلاب ۵۷، اعم از «ملا، چپی، مجاهد» در دل خاطرات‌شان جست‌و‌جو کنی؛

و آنچه می‌یابی جز مظلومیت محمدرضاشاه و شارلاتان‌بودن این انقلابیان و یا جهل‌شان نیست.اما آنچه تلخی این مظلومیت را کم می‌کند، اقبال عموم مردم به سوی میراث پهلوی‌ها است.

امروز دست‌ها رو شده است و منبرهای یک‌طرفهٔ روایت تاریخ، واژگون و «دست هر کودک ده ساله شهر، شاخهٔ معرفتی است» و با ارتجاع سرخ و سیاه، بدرود گفته است.

امروز محبتی از پهلوی بر دل‌ها افتاده است که خود نتیجهٔ دانش است:
این محبت خود نتیجهٔ دانش است
کی گزافه بر چنین تختی نشست

انقلاب ملی در ذهن و ضمیر ایرانیان بسیاری رخ داده است. پیروزی نهایی این انقلاب با ارادهٔ لایزال مردم و رهبری شایستهٔ شاهزاده رضا پهلوی در افق پدیدار است.

🔗 @behzadmehrani


@PN_KFP

Comments

Be the first to add a comment